Icoon - Feestdagenicoon - Hout

Centraal: de hoofdscène is de Opstanding van Christus (Anástasis), waarbij Jezus Christus neerdalt in Hades en Adam en Eva opheft. Het is de theologische kern van het icoon.

Rondom: meerdere kleine scènes die de grote feesten van het orthodoxe liturgische jaar voorstellen. Identificeerbare hoofdscènes

Bovenaan (van links naar rechts):

De Drie-eenheid van het Oude Testament (Abraham’s gastvrijheid)
Geboorte van de Maagd
Presentatie van de Maagd in de Tempel
Aankondiging

Middensectie:

Geboorte van Christus
Doop van Christus (Theofanie)
Opstanding (midden)
Presentatie van Jezus in de Tempel (Candelaria)

Onderste zone:

Intocht in Jeruzalem
Hemelvaart
Slaap van de Maagd Maria
Verheffing van het Kruis

Iconografische kenmerken

Russische stijl (waarschijnlijk 18e–19e eeuw)
Gebruik van symbolische gouden achtergronden
Verlengde en gestileerde figuren
Gelijktijdige vertelling: meerdere scènes op één paneel (type “icoonkalender”)

Betekenis

Dit type icoon is niet alleen decoratief: het functioneert als een visuele synthese van het orthodoxe liturgische jaar, waardoor men de hele geschiedenis van de verlossing kan overdenken in één enkele afbeelding, met de Opstanding als absoluut centrum.