Albert Lenoir - Architecture monastique - 1852-1856

Monastieke architectuur, door Albert Lenoir

Compleet in drie delen samengebracht in twee banden.

"Monastieke architectuur" is een referentiewerk van Albert Lenoir (1801–1891), Franse architect en historisch onderzoeker van de architectuur, zoon van de beroemde Alexandre Lenoir, oprichter van het Musée des monuments français. Deze monumentale studie is gewijd aan de architectuur van kloosters en aanbiddingsplaatsen in Frankrijk en in Europa. Albert Lenoir analyseert met nauwgezetheid de evolutie van de monastieke bouwwerken vanaf de eerste eeuwen van het christendom tot aan het einde van de Middeleeuwen, met aandacht voor de grote romaanse en gotische periodes. Een geleerd en documentaire tekst, vergezeld van talrijke illustraties — plannen, gravures, architectonische opmetingen en tekeningen — waardoor dit werk uitgroeit tot een uitzonderlijk visueel document. De auteur behandelt er de grote religieuze orden — Benedictijnen, Cisterciënzen, Kartuizers, Dominicanen — en de architectonische kenmerken die bij ieder horen.

Echt een monument van de geschiedenis van de Franse religieuze architectuur, dit werk werd gepubliceerd in een periode van bloei van de neogotische beweging en in het spoor van de werken van Viollet-le-Duc; het past in een transformerend moment van de herontdekking van het Franse architectonische patrimonium.

1852-1856, 405 + 562 pagina's, 24 x 30 cm. De voorzijde van de kaft van het eerste deel ontbreekt en er mankeert een stuk in de rechterbovenhoek van de achterkaft. Een vlek op de eerste tien pagina's. De kartonnering van het tweede deel is geschuurd en bevlekt, met de rechteronderhoek van het eerste blad gevouwen, en scheuringen. Verspreide insnijdingen. Het papier van het tweede deel is vergeeld.