Riccardo Licata (1929-2014) - Adeona






Was 12 jaar Senior Specialist bij Finarte, gespecialiseerd in moderne prenten.
€ 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 133362 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Riccardo Licata (1929-2014) – Adeona, lithografie in Edizione limitata met handtekening, in uitstekende staat, 34 cm hoog en 49 cm breed, uit Italië, uitgegeven door Galleria, periode jaren tachtig.
Beschrijving van de verkoper
Geboren in Turijn op 20 december 1929. Na een korte Parijse periode verhuist zijn familie naar Rome, waar hij van 1935 tot 1945 woont.
In 1946 verhuist Licata met zijn moeder naar Venetië.
De architect Antonio Salvatori laat hem kennismaken met de artistieke cultuur van de Bauhaus, terwijl de schilder Romualdo Scarpa hem inleidt in de kunst van mozaïek, een ervaring die als beslissend voor zijn toekomst zal blijken.
Hij bezoekt regelmatig de concerten in Teatro La Fenice en het Festival van Hedendaagse Muziek van de Biënnale van Venetië.
Samen met de schilders Ennio Finzi, Tancredi, Bruno Blenner en de beeldhouwer Giorgio Zennaro vormt hij in 1949 een groep jonge kunstenaars met een abstracte richting.
Zijn "grafisch-picturale" schrijwijze, geïnspireerd door muziek, begint zich af te tekenen.
Hij werkt mee aan de Biënnale van Venetië in 1952 met een groot mozaïek.
Vanaf 1957 woont hij in Parijs (met frequente en regelmatige werkverblijven ook in Venetië).
In 1962 wordt de Mosaïekschool geïntegreerd in de École nationale supérieure des Beaux-Arts in Parijs, waar Licata nog steeds docent is.
In 1963 wint hij de Michetti-prijs en in 1975 de Eerste Prijs bij de Forlì-grafiektentoonstelling.
Licata heeft daarna deelgenomen aan de edities van de Biënnale van Venetië in 1964, 1970 en 1972, aan de Quadriennale van Rome, aan de Biënnales van Parijs, Alexandrië (Egypte), São Paulo (Brazilië), en aan de belangrijkste internationale grafiekkbiennales.
Geboren in Turijn op 20 december 1929. Na een korte Parijse periode verhuist zijn familie naar Rome, waar hij van 1935 tot 1945 woont.
In 1946 verhuist Licata met zijn moeder naar Venetië.
De architect Antonio Salvatori laat hem kennismaken met de artistieke cultuur van de Bauhaus, terwijl de schilder Romualdo Scarpa hem inleidt in de kunst van mozaïek, een ervaring die als beslissend voor zijn toekomst zal blijken.
Hij bezoekt regelmatig de concerten in Teatro La Fenice en het Festival van Hedendaagse Muziek van de Biënnale van Venetië.
Samen met de schilders Ennio Finzi, Tancredi, Bruno Blenner en de beeldhouwer Giorgio Zennaro vormt hij in 1949 een groep jonge kunstenaars met een abstracte richting.
Zijn "grafisch-picturale" schrijwijze, geïnspireerd door muziek, begint zich af te tekenen.
Hij werkt mee aan de Biënnale van Venetië in 1952 met een groot mozaïek.
Vanaf 1957 woont hij in Parijs (met frequente en regelmatige werkverblijven ook in Venetië).
In 1962 wordt de Mosaïekschool geïntegreerd in de École nationale supérieure des Beaux-Arts in Parijs, waar Licata nog steeds docent is.
In 1963 wint hij de Michetti-prijs en in 1975 de Eerste Prijs bij de Forlì-grafiektentoonstelling.
Licata heeft daarna deelgenomen aan de edities van de Biënnale van Venetië in 1964, 1970 en 1972, aan de Quadriennale van Rome, aan de Biënnales van Parijs, Alexandrië (Egypte), São Paulo (Brazilië), en aan de belangrijkste internationale grafiekkbiennales.
