Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafie van Joost Swarte (*).
Getiteld “Eindelijk vrijheid”.
Luxe editie op hoog gram gewicht katoen vellum papier.
Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Harleem.
Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus het wordt in perfecte staat aangeboden).
Vraagprijs: Particulaire collectie.

Het kunstwerk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal worden verzekerd en voorzien van een traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx).

De verzending omvat daarnaast een transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk, met volledige terugbetaling bij verlies of schade, voor rekening van de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de bekendste striptekenaars van Nederland. Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en begon publicaties in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet beperkt tot strip, maar ontwikkelde zich ook tot een succesvolle ontwerper, architect en glas-in-loodtekenaar, altijd herkenbaar aan zijn duidelijke lijnen. Als mede-eigenaar van de uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van vele bekroonde Nederlandse boeken. Hij was een van de oprichters van de Haarlemse Internationale Stripdagen en heeft zich geprofileerd als een voorvechter van strips in de kunstwereld.
Zeker, Joost Swarte is een van die emblematische tekenaars van de hedendaagse strip; zijn stijl vertoont in uiterlijk overeenkomsten met die van Hergé en diens creaties, wat logisch is omdat niets beter is voor het succes van personages en verhalen dan aantrekkelijkheid creëren met bestaande modellen. In dit opzicht, Swarte, die nog steeds leeft, werd geboren in 1947, is niet tijdgenoot van Hergé en diens creaties ontstaan met een vertraging van een paar decennia, Tintin was al een volledig gevestigd product.
Swarte creëert sommige van zijn personnages met bepaalde overeenkomsten qua esthetiek met wat Hergé bood, en ook aan sommigen geeft hij een avonturenverhaal, misschien minder verfijnd dan Tintin, maar wat wel mogelijk maakte, als subtiel doel van veel strippers uit de 20e eeuw, kinderen mee te nemen, hoewel maar met hun verbeelding, naar geografische plekken die nauwelijks in het echt bezocht zouden worden.
Het onderscheidende vermogen van deze geniële Nederlandse tekenaar die zijn tekeningen zo kenmerkt, is dat zijn academische basis industrieel ontwerper is; daardoor krijgen de personages in zijn stroken meer nadruk ten opzichte van de achter- grond, meubilair en landschappen die ze vormen. Hij tekent niet om een verhaal te bouwen, maar zijn tekeningen zijn het verhaal zelf; zijn personages zijn geloofwaardiger, fictieus zeg maar, omdat zijn stroken een grote expressieve rijkdom hebben.
Die academische bagage is een investering waarmee Swarte ons het uitzicht schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil worden. Als hij een machine moet tekenen, is het niet een eenvoudig object, maar juist het tegendeel: hij probeert het te verfijnen. Het is een gedetailleerde en volledig gekleurde catalogus van producten van een meubelwinkel, van gereedschappen, machines, auto’s, gebouwen en zelfs mode.
Wanneer hij de kans krijgt om mechanismen te tekenen, komen ze tot leven; het is alsof het schets of prototype van iets is dat realiteit kan worden, iets dat volgens zijn instructies in werking zou kunnen gaan. Ik weet niet precies welke mechanische kennis Swarte heeft of had, maar zeker blijft zijn ontwerp niet steken in een simpele droom.
En dan zijn er zijn personages; laten we aannemen dat de lectuur van zijn strips soms wat rommelig, surrealistisch, misschien excentriek is, maar sommige personages zijn zo surrealistisch dat het dieren zijn die menselijke trekjes hebben, tweevoetige honden die als mensen gekleed zijn of dieren die, meer dan niets, spreken en net zo logisch redeneren als jij en ik.
Het is niet verwonderlijk dat een van zijn beroemdste personages moeilijk te definiëren is: Jopo de Pojo, een jonge, onschuldige ware jongen die snel in problemen komt zonder er echt naar te streven, allemaal voortkomend uit dubbele betekenissen, vergissingen, fouten, toevalligheden… Het iconische Jopo de Pojo kan een zwarte, een aap zijn en heeft een pluim die moeilijk in een dierenfiguur te passen is.
Een ander personage, heel menselijk, is Anton Makassar, een soort gek onderzoeker (ontwerper) die in zekere zin doet denken aan professor Bacterio (Mortadelo en Filemón) van onze beroemde en niet voldoende erkende Ibáñez (hij verdient een belangrijke prijs in zijn leven en krijgt die niet).
Ook hebben we een interessant transgressief element in Swarte, met zijn brede oeuvre en volwassenheid uit de jaren ’70 en ’80, is hij een drager van een Centraal-Europese cultuur waar men geen gezeggende terughoudendheid kende op seks en pornografie; in die zin hebben zijn personages geen enkele schaamte om naakt te verschijnen (volledig) en met depicted bed scenes, zonder dat dit geïnterpreteerd wordt als aanzet tot promiscuiteit onder de jeugd. En dat is waar, want niets is erger voor seksuele perverse mensen dan een schadelijke zaak in zoiets natuurlijks als ons lichaam te zoeken; die repressies hebben veel seksuele abusers veroorzaakt in onze recente geschiedenis.
Een aspect dat opvalt in Joost Swarte in elke biografie die je ziet, is een dimensie die de tekenaar overstijgt en die aan het begin al werd genoemd; hij kreeg de kans om werkelijk te ontwerpen en uit te voeren, want hij ontwierp het Toneelschuur Theater in Haarlem. Haarlem is een van die steden—vraag me niet waarom, het zijn persoonlijke redenen—waaraan ik graag eens zou willen terugdenken en helaas zal ik er nooit komen. Zijn ontwerp is in elk geval intrigerend en ik interpreteer het als een voortzetting van zijn strips. Ook heeft hij appartementencomplexen ontworpen.
Swarte is meer dan alleen een striptekenaar; zijn ontwerpen bestrijken bijna alles: glas-in-loodramen, muurschilderingen, affiches en posters (die tegenwoordig echte verzamelobjecten zijn), speelkaarten, tapijten, cadeaupapier… Zonder twijfel een tekenaar die nodig is voor de evolutie van het hedendaagse stripverhaal.