Victor Vasarely (1906-1997) - CHEYT-MC-4, 1971

Victor Vasarely, breed beschouwd als de vader van de Op Art, was een van de invloedrijkste figuren in de abstracte kunst van de twintigste eeuw. Zijn onderzoek naar visuele perceptie, kleur en geometrie heeft de relatie tussen toeschouwer en beeld getransformeerd, en composities gecreëerd die beweging, diepte en vibratie kunnen voortbrengen door middel van precieze wiskundige structuren.

'Tekst copyright 1975 Editions du Griffon, Neuchâtel/Suisse' op de achterzijde.

Droogstempel van de Vasarely Foundation.

Fotolithografie op glanzend papier.

Totale afmetingen: 27 x 27 cm.

Goede staat.

In CHEYT-MC-4 (1971) ontwikkelt Vasarely een optische structuur gebaseerd op een hexagonaal raster dat zich geleidelijk buigt om de illusie van een opkomende bol in het midden van de compositie te genereren. In tegenstelling tot zijn kubische constructies wordt de geometrie hier organischer, waardoor een vloeiende overgang ontstaat tussen oppervlak en volume die een radiale expansie van de ruimte suggereert.

De rode kern fungeert als het punt van maximale visuele intensiteit, terwijl de overgang naar blauwtinten en turkoois aan de periferie het gevoel van diepte en onderdompeling versterkt. Deze cromatische organisatie modellkeert niet alleen de vorm, maar induceert ook een dynamische perceptie waarin de bol lijkt te pulseren of te drijven, en actief de retina van de kijker betrekt.

Het werk behoort tot een rijpere fase waarin Vasarely zijn visueel vocabulaire perfectioneert, complexe geometrische systemen integreert met een strikte cromatische logica. Hier functioneert het beeld als een veld van perceptuele energie in plaats van een statische representatie, en anticipeert op latere ontwikkelingen in digitale kunst, algoritmische visualisatie en parameterontwerp.