Thea Vallé - senza titolo

lito/serigrafia genummerd en met de hand gesigneerd (numerering 24-30 van 117 exemplaren)

origineel multiples, gesigneerd en in potlood genummerd. Zeer kleine tekenen van de tijd (andere foto’s op verzoek)

verkocht goed ingepakt en beschermd, zonder lijst

bio Thea Vallé

Thea Vallé - geboren in Oleggio (Novara) in 1934, overleden in Vermezzo (Milano) in 1978 - heeft een zeer snelle en korte creatieve loopbaan gehad, door haar overlijden op jonge leeftijd (44 jaar). Ze had een aanzienlijke aanwezigheid in Italië met tentoonstellingen in Milaan bij Galerie Diagramma met tekst van Luciano Inga-Pin, in Rome bij SM13 in 1974 met tekst van Lara Vinca Masini, bij Arte Centro in Milaan, met tekst van Marisa Vescovo.

Vandaag lijkt een hernieuwde interesse haar persoon en haar werk te betrekken, een zoektocht van vrouwen die waarde willen teruggeven aan het werk van begaafde kunstenaars. Volgend op de sporen van Lea Vergine die aan vrouwen en aan de kunstwereld La altra metà dell’avanguardia schonk.”

"De artieste, geboren in 1934 in Origgio, in de provincie Novara, studeert in Milaan, aan de Accademia di Belle Arti di Brera. In 1957, na een verblijf van een jaar in Parijs, reist ze ter studie door Duitsland, Spanje, Frankrijk, Zwitserland en Joegoslavië. Tussen 1961 en 1965 wijdt ze zich aan schilderkunstige onderzoeken naar materie en vorm.

Het is in 1966 haar eerste solotentoonstelling in Genova; hierop volgen verschillende andere solo-exposities en de deelname aan talrijke groepstentoonstellingen. Sinds 1967 werkt ze aan driedimensionaliteit, ze wordt vooral aangetrokken door de driehoekige vorm die in haar eerste reliëfs opduikt. Haar werk ontwikkelt zich vervolgens tot een geometrisch-architectonisch onderzoek dat haar ertoe brengt verschillende materialen te gebruiken om hun expressieve potentieel volledig te bestuderen: ijzer, hout, titanio, messing, aluminium, koper, staal.

Fiorella La Lumia schrijft in ‘Dialogo interrotto’, op Arte Centro 80: ‘… het hout wordt haar favoriete materiaal maar ze wilde, zoals altijd, dat het materiaal meedeed aan haar verhaal door de ontwikkeling van zijn tijd’ door gebruik te maken van geperste platen.

Het is niet gemakkelijk trouw te blijven aan haar eigen zoektocht zonder beïnvloed te worden door externe elementen, de kritiek, de galeries, de markt. Thea heeft het wel gedaan.

Zo schrijft Luciamo Inga Pin, prachtige galerist, in ‘Ritratto di Thea’ nog op Arte Centro 80: ‘… Vaak heb ik haar gezien die gehurkt zat aan haar grote tafel voor hele middagen, een hoofddoek op haar hoofd, een glas wijn binnen handbereik, bijna als een artiste uit vroegere tijden, buiten de loop van de wereld. Zelfs toen ze in het midden van de competitie terechtkwam, bleef ze buiten de strategieën van het moment. Dat was haar weg die ze tot het eind moest volgen...’