James Ensor (1860-1949) - Le verger

Ensor baseerde zijn prenten over het algemeen op zijn eigen tekeningen, of ontleende daar bepaalde motieven aan.
Voor zover bekend maakte Ensor echter weinig landschappen. Gezien het relatief grote aantal landschapsgravures (ongeveer 20), lijkt het erop dat de kunstenaar met de graveerplaat rechtstreeks de natuur in trok.
Ensor graveerde een paar gezichten in de bossen rond Oostende en creëerde een reeks polderlandschappen met dorpen, individuele huizen of windmolens: Mariakerke, Leffinge, Slijkens en Oudenburg.
Als graveur die naar de natuur werkte, was Ensor bijzonder gefascineerd door de manier waarop het licht speelde in de bossen en op de poldervlaktes.
Hij graveerde met kleine, nerveuze penseelstreken die trillen van spanning.
Zijn landschappen worden gekenmerkt door een beheerste en sobere stijl, die ze een suggestieve kracht geeft.
Volgens de auteur Albert Croquez, die Ensors etsen in 1935 catalogiseerde, toont de afbeelding een boomgaard in Oudenburg, vlakbij Oostende. Het Kunstmuseum Düsseldorf bezit een tekening die dezelfde scène voorstelt.

Eau-forte (16 x 24 cm), signée dans la planche, imprim. en bistre sur papier d'Hollande, qq lég. taches, cadre
Taevernier 2 ii/iii; Croquez 2, Delteil 2, Trixot 5a