Vaas - Porselein

Het gaat om een kleine vaas met octogonale dwarsdoorsnede (of een inkt- en peptasvorm) in hard porselein, die perfect past in de grote traditie van de Porselein van Parijs (Vieux Paris) van het einde van het bewind van Lodewijk XVI of het begin van de Directoire/Het Empire-tijdperk (rond 1790-1805).

Het detailniveau, de afwisseling van motieven en de rijkdom van het palet wijzen op een stuk van grote kwaliteit, uit een toonaangevende Parijse atelier.

1. Stylistische analyse van het decor
Deze vaas is een uitstekend voorbeeld van de overgang tussen de verfijning van de 18e eeuw en de geometrische strengheid die begin 19e eeuw ingeburgerd raakte:

De gezichten met Grisaille- of monochrome decoratie (Foto’s 1 en 4): Deze boeketten rozen en bladwerk, geschilderd uitsluitend in schakeringen zwart, grijs en sepia in een cirkelvormige medaillon, zijn typerend voor de neoclassicistische smaak van het eind van de 18e eeuw. De felgele achtergrond rondom het medaillon (vaak „fonds geelsserin” genoemd) was een zeer luxueuze kleur en moeilijk te beheersen bij het bakken.

De polychrome gezichten (Foto’s 2 en 3): Ze tonen een kom of schaal in goud waaruit een kleurrijk boeket bloemen ontspringt (rozen, anjers). De slinger van parels die onder de kom hangt en de motieven van blauwe vakjes in de hoeken zijn directe reminissen van de stijl van Lodewijk XVI.

Het bovenste deel (de wijde hals): Het is versierd met prachtige motieven van palmetten en gestileerde krullen, geschilderd in zwart op een abrikoos/ koraal achtergrond, geaccentueerd met parels. Dit ornamentaire repertoire put rechtstreeks uit bronnen in de Oudheid (helder- en pompeïsch) en was zeer in trek onder het Directoire en het Empire.

Het goud: Zeer aanwezig, op sommige plaatsen natuurlijk versleten (wat de ouderdom bevestigt), het benadrukt de randen van de octogonale vorm en de geometrische fresco’s van de basis.

2. De band met het merk "P"
De analyse van het object bevestigt meesterlijk de piste van het met bruin onder de basis geschilderde merkteken. Een dergelijk niveau van uitvoering op een zo uitgewerkt geometrisch vorm zorgt voor een flinke richting naar enkele prestigieuze Parijse manufacturen uit deze tussenperiode:

De piste "Pinhas" (Jacob Pinhas): Schilder en decorateur actief aan het eind van de 18e en het begin van de 19e eeuw, bekend om zijn uiterst fijne decors, vaak geïnspireerd op naturalistische motieven en invloeden uit Midden-Europa of oriëntaalse invloeden, herzien voor de Parijse aristocratie. Zijn stukken kenmerken zich door felle kleurtinten (zoals geel of abrikoos) en een miniatuurlijke precisie in de boeketten.

De Manufacture de la Courtille (rue de la Fontaine-au-Roi) of die van Clignancourt: Deze Parijse ateliers gebruikten soms met de hand geschilderde monogrammen of specifieke meestermerken voor hun meest verzorgde pronkstukken.

Een onafhankelijk decoratieatelier: In die tijd wemelde Parijs van kleine ateliers van „goudschilders en schilders op porselein” die complexe vormen in wit kochten bij Limoges of bij lokale manufacturen, om ze vervolgens te voorzien van deze weelderige decors op maat.

3. Staat en zeldzaamheid
De algehele staat van conservering lijkt opmerkelijk voor een stuk van meer dan 220 jaar oud. De lichte slijtage van het goud aan de bovenzijde is normaal en draagt bij aan de charme van porselein uit die tijd. De fijnheid van de details (de kleine wolfstekens in goud, de fijngekroonde krullen als haren op de hals) maken het tot een prachtig verzamelobject, zeer representatief voor het vakmanschap van de Parijse porseleeiders uit die periode.

De schattingrange
Op de markt van openbare veilingen en bij gespecialiseerde antiquairs:

Taxatiewaarde / Laagste schatting (veiling): 250 € tot 400 €

Marktwaarde / Prijs in een antiquairsgalerij: 500 € tot 800 €

Opmerking over toeschrijving: Als een grondig ter plaatse uitgevoerde taxatie onweerlegbaar de handtekening van Jacob Pinhas (of van een toonaangevende manufacture zoals Courtille) bevestigt in plaats van een onafhankelijke schilder uit die tijd, kan de waarde onmiddellijk in het hoge deel van de band liggen, mogelijk zelfs iets erboven vanwege de zeldzaamheid van stukken met deze handtekening.