Jean-Claude Novaro - Vaas - Glas

Zeer jonge leeftijd (13 jaar), Jean-Claude Novaro gaat elke donderdag naar de glasfabriek van Antibes in het laboratorium dat is opgericht door Eloi Monod (keramisch ingenieur) en zijn vrouw.
Hij begon dus al op jonge leeftijd onder begeleiding van twee glasblazers-meesters (Linosky en Lopez). Begaafd, waagde hij zich aan het maken van stukken die anders waren dan die uit de traditionele glasfabriek: dit is het kenmerkende teken van zijn passie en aanleg voor glas.
Hij werd op 20-jarige leeftijd meester-glasmaker. Tien jaar later besluit hij samen met zijn vrouw een eigen glasfabriek in Biot op te richten met als doel: nieuwe en originele stukken maken.
De beginjaren zijn moeilijk omdat je om te creëren alle door de tijd verworven automatische handelingen moet vergeten en een solide chemische basis moet hebben.
Het was met Lopez, zijn eerste glasblazer-meester, dat hij zijn verschillende technische problemen oploste. Vanaf dat moment gebeurde alles zeer snel: een antiquair ontdekte zijn werken en kocht er ongeveer dertig.
Op een beurs in Parijs was het een succes.
Dan besluit hij een tijdje in Parijs te blijven wonen, maar hij mist het zuiden en besluit terug te keren naar Biot.
Tijdens deze periode wordt hij erg creatief: hij voelt zich vrij en wijdt zich intens aan zijn zoektocht. In deze periode werd er een Novaro-galerij gerealiseerd binnen de Biot-glasfabriek.
In 1987 neemt hij deel aan een tentoonstelling in het Musée des Arts Décoratifs in Parijs met de grootste glasblazersmeesters.
Vier van zijn stukken werden geselecteerd tijdens de opening van de tentoonstelling, geopend door Jack Lang, Minister van Cultuur.
De bekendheid komt dichterbij. Veel galeries wereldwijd zijn geïnteresseerd in Novaro: hij wordt gevraagd in Japan, Duitsland, België en de Verenigde Staten.
Novaro sterft in Monaco op 30 december 2014
Vandaag de dag wereldwijd erkend, blijft Novaro ons betoveren met zijn uiterst originele en unieke creaties.