René Magritte (1898-1967) - Black Magic

Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - handgesigneerd in potlood door mr. Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting, René Magritte-plaat gesigneerd

Lithografie op BFK Rives vellum.

Genummerd / 275 exemplaren, gesigneerd in de druk
Lithografie vervaardigd onder toezicht van de Succession Magritte, geauthenticeerd door het blindstempel Succession, gesigneerd op de stenen onderkant links en met de hand gesigneerd in potlood door mr. Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting (met initiële aan dezelfde zijde van het nummer)

Afmetingen: 60x45 cm.
René Magritte, de beroemde Belgische surrealist, creëerde verschillende intrigerende werken die spelen met de thema’s ramen, sferen en wolken. Een noemenswaardig voorbeeld is zijn schilderij uit 1964, "Le Tombeau des Lutteurs" (The Tomb of the Wrestlers), hoewel het vaak simpelweg wordt genoemd naar zijn visuele elementen vanwege de opvallende, bijna archetypische compositie.

In dit boeiende werk fungeert een raam als kader voor een onverwachte scène. In plaats van een conventioneel exterieur landschap te tonen, wordt de kijker geconfronteerd met een grote, perfect bolle object, vaak beschreven als een rots of een planeet, die ogenschijnlijk rechtstreeks buiten het ruitje lijkt te zweven. Deze bol rust op niets; hij zweeft simpelweg in het midden van het zicht. Boven en rondom deze raadselachtige sfera vullen gestileerde wolken de lucht, weergegeven met Magrittes kenmerkende nauwkeurige maar droomachtige kwaliteit.

De interactie van deze elementen creëert een gevoel van zowel vertrouwdheid als diepe vreemdheid. Het raam, gewoonlijk een poort naar de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object van perfecte geometrische vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele verontrustende sfeer door deel uit te maken van dit bizarre tafereel. Magritte gebruikt meesterlijk deze gangbare motieven om waarneming uit te dagen, en de kijker uit te nodigen te twijfelen aan wat echt is, wat verbeelding is en de aard van representatie.