Emilio Isgrò (1937) - Sans titre

De meest ervaren verzamelaars en kenners zullen een ongelooflijk zeldzame eigenschap opmerken in dit werk van meester Emilio Isgrò, namelijk deze nuance van het verwijderen, deze woorden die gedeeltelijk zichtbaar blijven voor wie oplettend en nieuwsgierig is.

Dit is een karakteristiek kenmerk voor deze serigrafie, gedrukt in slechts 40 exemplaren, waardoor het een uniek stuk wordt binnen het schilderkundig oeuvre van de meester, die meestal het woord volledig verwijdert of het zichtbaar laat, terwijl hier juist de toevoeging van de „schaduw van de verwijdering” te zien is.

Emilio Isgrò met verwijdering is een grote voorloper geweest op het gebied van het bekendmaken van de waardevermindering en de verval van het woord, van de taal, van de waarde die woorden bezitten – een fenomeen dat we heden ten dage meer dan ooit ervaren.

De meester begon in 1964 te waarschuwen voor wat inmiddels dagelijkse realiteit is, wat kans maakt, we merken het gebrek aan waarde van het woord op, opgevat als voorwerp dat ideeën overdraagt, uit te drukken in al zijn vormen, uit televisiedebatten, in papieren nieuwsberichten, in de verspreiding door de massamedia en in de steeds kleiner wordende lezende maatschappij die we aan het vormen zijn.

Minder woorden, minder cultuur in omloop, maar dit brengt, los van kritische discussies over kunst, in de samenleving welke consequenties heeft het?

Het vermogen tot redeneren, en ik zou toevoegen het vermogen om te redeneren met kritisch en eigen denken, wordt bepaald door de hoeveelheid en kwaliteit van de woordenschat die een individu bezit; we kunnen niet verder denken dan de woorden die we kennen, zoals men ook geen huis kan bouwen zonder al het benodigde materiaal, hoe minder materiaal er is, hoe minder compleet, stabiel en uitvoerbaar het huis zal zijn.

Door de woorden te beperken, beperking ook de concepten die iemand kan creëren en het vermogen om die uit te drukken of zich uit te drukken.

Met inbegrip van het axioma van minder woorden gelijk aan minder gedachten, krijgt Isgrò’s werk een enorme culturele en artistieke waarde.

Het verbergen van de woorden achter de verwijdering is een wijze van de meester om bij de kijker van het werk nieuwsgierigheid te doen ontwaken, een tip om onder het woord te gaan ontdekken, om zich voor te stellen wat er in relatie tot wat „vrij” gelezen kan worden, onder het woord kan zitten.

Een conceptueel proces, ontdekking, onderzoek, reflectie op de woorden en hun ordening, bijna alsof Isgrò de pedagogische rol van leraar op zich neemt, als intellectueel.

Maar Isgrò is niet alleen een “docent”, hij is ook een schepper van nieuwe syntactische en formele regels, een ontwikkelaar van nieuwe verhalen, maar ook een bezorgde satirist; de meester is wat een intellectueel zou moeten zijn: een „ontwaker van geweten".

Emilio Isgrò plaatst zich daarom in de kunstgeschiedenis als een waakzame hoeder van het woord en in uitbreiding van cultuur, een fundamentele rol die we steeds meer nodig hebben.

De afmetingen van het werk zijn 80 x 60 cm.

Het nr. van de oplage kan niet overeenkomen met het nummer van de fotografie.

De herkomst van het werk ligt bij galerij Grafica Manzoni, die het certificaat van authenticiteit uitreikt.