Stefanie Schneider - Bourbon (Suburbia)

Bourbon (Suburbia) - 2004,

60x80cm,
Editie 2/5.
Analoge C-Print, met de hand gedrukt door de kunstenaar, gebaseerd op de Polaroid.
Handtekeninglabel en Certificaat.
Kunstenaars Inventaris #420.02.

Dit project "Suburbia" werd gefilmd op de set van Marc Forster's eerste speelfilm "Everything put Together'" met Radha Mitchell, Michelle Hicks, Megan Mullally en anderen.

Buitenwijken collectief gezien, of de mensen die erin wonen
Suburb { een district, met name een woonwijk, aan de rand van een stad of grote gemeente }
synoniemen [Buitenkant, Rand, Periferie, Limieten, Uiterste zones, Omgeving]

Zondag in de buitenwijken, een zonovergoten zomerdag, verlaten. De beeldenreeks Suburbia van Stefanie Schneider, gemaakt in het verre westen van de VS, in Californië, lijkt bijna onopvallend. Met haar camera cirkelt Schneider rond een Amerikaans idylle, met de focus op een bijna verlaten tuin. Omgeven door een witte houten omheining staan bloemen en bomen in weelderige bloei onder het felle zonlicht. Een dag zo leeg en stil als alleen zondagen kunnen zijn. Het gazon is met zorg getrimd, de tuin goed onderhouden, haar bewoners onbewust en loom. Een momentopname die een raam opent naar de tragedies van een verreikt, alledaags unenleven middle-class leven.

Een scène zo bekend uit talloze films en Amerikaanse literatuur: een Amerikaans idylle achter zijn perfecte façade waar dagelijks horrors schuilen lijkt. In David Lynch's film Blue Velvet begint de vertelling bijvoorbeeld met een camera die over een vergelijkbare setting schutert: het beeld boven de tuinomheining, een vakkundig verzorgde gazon, onheilspellend perfect—om vervolgens abrupt af te sluiten met een close-up van een afgesneden oor, al op mieren klimmend.

Stefanie Schneider overdrijft, ze versterkt: dit blijkt vooral uit het verontrustende palet van kleuren, evenals uit de kracht van de beelden. Schneider plaatst de pracht van bloeiende rozen en de overvloedige bomen tegenover leegte. De omheinde zomerse idylle lijkt gereduceerd tot de kern: tuinstoelen staan ongebruikt rondom een tafel, een grill onaangeraakt en brandschoon, elk object op zijn juiste plek. Alleen de bewoners lijken vreemd verloren. Schneider portretteert hen te midden van hun weelderige leven, omgeven door zorgvuldig gecureerde normaliteit, draagbaar alleen met een goed gekoelde martini in de hand, klaar voor de lunch. Ze legt in essentie banale scènes vast, maar de kijker wordt een getuige van diepe intimiteit.

Schneider's Suburbia-serie gedijt op de wisselwerking van haar motieven en vertelt een verhaal in de toon van de Amerikaanse schrijver Raymond Carver. Haar personages lijken allemaal hun geloof in zichzelf te hebben verloren, terwijl ze trachten te bestaan in een idylle waartoe ze niet behoren.

Stefanie Schneider ontving haar MFA in Communicatieontwerp aan de Folkwang Schule Essen, Duitsland. Haar werk is tentoongesteld in het Museum voor Fotografie, Braunschweig, Museum für Kommunikation, Berlijn, het Institut für Neue Medien, Frankfurt, de Nassauischer Kunstverein, Wiesbaden, Kunstverein Bielefeld, Museum für Moderne Kunst Passau, Les Rencontres d'Arles, Foto -Triennale Esslingen, Bombay Beach Biennale.