Leon Gischia (1903-1991) - Composizione

Bewaarcondities
• Staat: Uitstekend / Zo goed als nieuw. De grafische werken zijn nooit ingelijst, altijd bewaard uit het licht en uit vocht. De kleuren zijn levendig en het papier is volledig gaaf, zoals te zien is op de bijgevoegde foto's.
• "Historisch gedateerde werken en gepubliceerd in de officiële catalogus van de edities “La Nuova Foglio”, een gerenommeerde Marcheaanse kunstuitgeverij met internationaal aanzien voor grafiek uit de twintigste eeuw. Een kopie van de publicatie wordt getoond in de bijbehorende afbeeldingen."
"Herkomst: Particuliere collectie. Exemplaren bewaard in een kunstmap in een rookvrije en directe zonlichtvrije omgeving, met kleuren volledig levendig en fris papier."
Zeefdrukken originals (en geen fotomechanische reproductie of poster) en de oplage is beperkt en gedrukt op hoogwaardig papier.
Gischia was de meester van de geometrische synthese en zuivere kleur.
Ze horen bij de groep Franse kunstenaars uit de naoorlogse periode die werden aangeduid als de "Nieuwe School van Parijs" (Nouvelle École de Paris), die een derde weg zochten tussen totale abstractie en traditioneel figuratief schilderwerk.

Het werk wordt vergezeld van een formeel Privaat Leveringsbewijs, inclusief Verklaring van Echtheid en Legale Herkomst (zoals bedoeld in Art. 64 D.Lgs. 42/2004).
Als verzamelaar en onderzoeker verklaar ik de perfecte conformiteit van het werk met het origineel en garandeer ik de volledige conserveringskwaliteit voor de maximale bescherming en gemoedsrust van de koper.

Notities over de Kunstenaar (Biografie)
Léon Gischia (1903–1991) was een belangrijke Franse schilder en beeldhouwer, een van de interessantste figuren in de schilderkunst van de twintigste eeuw. Actief in Parijs, was hij medeoprichter van de Salon de Mai. Bekend om zijn persoonlijke herwerking van kubistische motieven en om zijn meesterlijke gebruik van kleur, werkte Gischia nauw samen met meesters van formaat zoals Le Corbusier en Fernand Léger (vermaakt de samenwerking voor decoratie van het Pavillon dei tempi moderni op de Wereldtentoonstelling van 1937). Daarnaast vervulde hij een uiterst belangrijke rol als scenograaf en kostuumontwerper voor het Théâtre National Populaire."