Giò Pomodoro (1930-2002) - Solvecchio

Giò Pomodoro (Orciano di Pesaro, 1930 – Milaan, 2002) was een van de belangrijkste Italiaanse beeldhouwers van de naoorlogse periode. Na de informele beginjaren in de jaren vijftig ontwikkelde hij een persoonlijke zoektocht naar het “teken”, de spanning van vormen en de verhouding tussen materie, ruimte en leegte. Hij werkt met brons, marmer, steen, polyester en maakt ook sieraden, medailles en grootschalige openbare monumentale werken.

Hij neemt meerdere keren deel aan de Biënnale van Venetië en aan Documenta in Kassel, en kreeg in 1959 de Eerste Prijs voor Beeldhouwkunst op de Biennale van Jongeren in Parijs. Zijn werk toont hij in belangrijke musea en internationale galeries, waaronder Marlborough Gallery in New York, Tate Gallery in Londen en het Guggenheim Museum. Beroemd zijn de cycli van *Tensioni*, *Soli*, *Contatti*, *Archi* en de monumentale stedelijke werken zoals *Sole per Galileo Galilei* in Florence en *Sole Aerospazio* in Turijn.

Zijn zoektocht verenigt geometrische strengheid, plastische energie en belangstelling voor poëzie, architectuur en wetenschap, waardoor hij een centrale figuur werd in de Italiaanse abstracte beeldhouwkunst van de twintigste eeuw. In 2002 ontvangt hij de “Lifetime Achievement Award in Contemporary Sculpture” van het International Sculpture Center in Washington, de eerste Italiaan die deze onderscheiding ontvangt.