Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafie van Joost Swarte (*).
Getiteld “Eindelijk vrijheid”.
Luxe-editie op hoogwaardig katoen vellum-papier (300 g/m2).
Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Echtheid (COA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Haarlem.
Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus in perfecte staat).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen verpakking. De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx)

De verzending omvat tevens transportverzekering ter waarde van de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de meest beroemde striptekenaars van Nederland. Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en begon te publiceren in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet beperkt tot de strip, maar blijkt ook succesvol als ontwerper, architect en glazenbouwer, altijd herkenbaar aan zijn heldere lijn. Als mede-eigenaar van de uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van vele bekroonde Nederlandse boeken. Hij was een van de oprichters van de Haarlem International Comics Day en heeft zich ontwikkeld tot een voorvechter van comics in de kunstwereld.
Zonder twijfel is Joost Swarte een van die emblematische tekenaars van de hedendaagse strip, zijn stijl vertoont in uiterlijk overeenkomsten met die van Hergé en zijn creaties, en dat is logisch omdat niets beter is om het succes van personages en verhalen te waarborgen dan te lijken op bestaande modellen. In dit opzicht, Swarte, die nog steeds leeft, werd geboren in 1947, is niet tijdgenoot van Hergé en zijn creaties ontstaan met een verschil van een paar decennia, aangezien Tintin al een volledig gevestigd product is.
Swarte creëert enkele van zijn personages met bepaalde overeenkomsten, wat betreft esthetiek, met wat Hergé bood, en aan sommige geeft hij ook een avonturensverhaal, misschien minder verfijnd dan Tintin, maar dat wel mogelijk maakte, als vaag doel van veel striptekenaars uit de 20e eeuw, om kinderen, althans in hun verbeelding, naar oorden te brengen die ze in werkelijkheid nauwelijks zouden bezoeken.
Het onderscheidende kenmerk van deze geniale Nederlandse tekenaar waar hij vooral zijn tekeningen mee laat spreken, is dat zijn academische basis designer industriel is, en dat zorgt ervoor dat in de samenstelling van zijn plaatjes de personages meer nadruk krijgen ten koste van de achtergrond, meubilair en landschappen die het geheel vormen. Hij tekent niet om een verhaal op te bouwen, maar zijn tekeningen zijn het verhaal zelf; zijn personages zijn geloofwaardiger, fictief gezien, want zijn stroken hebben een grote expressieve rijkdom.
Die academische bagage is een investering waar Swarte ons zicht mee schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil worden. Als hij een machine moet tekenen, is het geen eenvoudig object, het is precies het tegenovergestelde: hij probeert het te verfijnen, het is een katalogus in tekeningen en vol kleur van de producten van een meubelwinkel, gereedschappen, machines, auto's, gebouwen en zelfs mode.
Zijn mechanismen, wanneer hij de kans krijgt om ze te tekenen, komen tot leven; het is alsof het schets of prototype van iets dat werkelijkheid kan worden, iets dat, volgens zijn instructies, op gang zou kunnen komen. Ik weet niet welke kennis van mechanica Swarte heeft of heeft gehad, maar zeker zullen zijn ontwerpen niet beperkt blijven tot een loutere dagdroom.
En dan zijn er zijn personages; laten we aannemen dat de lectuur van zijn stroken enigszins chaotisch, surrealistisch, misschien excentriek is, maar sommige personages zijn zo surrealistisch dat ze dieren zijn die tot mensen zijn getransformeerd, honden op twee poten gekleed als mensen, of dieren die niets anders zijn dan spreken en redeneren net als jij en ik.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat een van zijn beroemdste personages moeilijk te definiëren is, zoals Jopo de Pojo, een jonge enstuinige jongen die geen kwaad wil, maar in moeite raakt waar hij eigenlijk geen deel aan wil hebben, voortgekomen uit dubbele betekenissen, vergissingen, onoplettendheden, toevalligheden… Want het iconische Jopo de Pojo is een jongen die van een vroegere ras zou kunnen zijn, een aap die zich als mens gedraagt, en met een pluim die ook lastig in een dierenfiguur te passen is.
Een ander van zijn personages, geheel menselijk deze keer, is Anton Makassar, een soort gekke onderzoeker (ontwerper) die in zekere zin aan professor Bacterio (Mortadelo y Filemón) van onze beroemde en niet altijd erkende Ibáñez doet denken (hij verdient een belangrijke prijs in het leven en die krijgt hij niet).
Ook hebben we een interessant transgressief element in Swarte, met het gewicht van zijn creatie en volwassenheid in de jaren 70 en 80, als drager van een Centraal-Europese cultuur waar seksuele omgang en porno geen taboes waren; in die zin hebben zijn personages geen schaamte of moeite om naakt (geheel) te verschijnen en met hun bedscènes, zonder dat dit als aansporing tot losbandigheid richting de jeugd wordt opgevat. En het is waar, want niets is erger voor seksuele losbandigheden als iets kwaads in zo natuurlijk als ons lichaam te zien; die onderdrukkingen hebben in onze recente geschiedenis veel sekte-achtige criminelen veroorzaakt.
Van Joost Swarte is één aspect opvallend in elke biografie die je leest: een dimensie die boven de tekenaar uitsteekt en die aan het begin al werd gesuggereerd; hij kreeg de kans om te ontwerpen en echt uit te voeren, want hij ontwierp het Toneelschuur-theater in Haarlem. Haarlem, Nederland, is een van die steden waar ik om persoonlijke redenen graag eens heen zou willen gaan en waar ik bang voor ben dat ik niet zal komen. Zijn ontwerp is, zo je wilt, curios en ik zie het als een voortzetting van zijn strips. Hij heeft ook appartementencomplexen ontworpen.
Swarte is meer dan alleen een striptekenaar; zijn ontwerpen bestrijken een beetje van alles: glas-in-loodramen, muurschilderingen, affiches en reclameborden (die vandaag de dag echte verzamelobjecten zijn), kaarten, tapijten, cadeaupapier… Zonder twijfel een tekenaar die nodig is om de evolutie van hedendaagse comics te begrijpen.