Marcelle Cahn (1895-1981) - Constructivistic Composition





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 134742 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Marcelle Cahn: Constructivistische Kompositie
Medium: zeefdruk
Materiaal: papier
Afmetingen: 30 x 30
Uitgever: Edition Panderma, Basel
Jaar: 1930s / uitgegeven 1966
Editie: Dit is een ongecodeerde kopie van 230 edities
(65 hors commerce waren ongecodeerd)
Handtekening: Gesigneerd
Eigendom / Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Particuliere Collectie, Basel
Conditie / Restaurotie:
toestand, enkele zeer fijne krassen, lichte buiging in het centrale rechtergedeelte
Nadere Informatie:
Een zeldzame beperkte editie van de draagbare collectie van na-oorlogse en hedendaagse kunst La Lune en Rodage III. Dit is een ongecodeerde kopie van 230 edities (65 hors commerce waren ongecodeerd) en maakt deel uit van de derde serie van de La Lune en Rodage-boeken. La Lune en Rodage werd in drie delen gepubliceerd in 1960, 1965 en 1977 en bevatte ongeveer 180 kunstwerken die een overzicht geven van de artistieke avant-garde-scene tussen de jaren vijftig en zeventig. De kunstwerken werden verzameld door Carl Laszlo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die bijdroegen met belangrijke stukken, vaak met een keerpunt in hun productie en carrière: zo is Enrico Castellani’s werk zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en de multiple Achrome van Piero Manzoni het enige werk geproduceerd door de kunstenaar.
Biografie:
Marcelle Cahn was een Franse Avant-Garde (1895-1981). Cahn studeerde literatuur en filosofie aan de Université de Straatsburg. Op 19-jarige leeftijd, in 1914, ontmoette Marcelle Simon Lévy, een jonge Elzasser schilder die haar introduceerde in Vincent van Gogh en Paul Cézanne. De periode van 1914 tot 1918 wordt gemerkt door een verblijf in Berlijn waar haar broer Roger zijn militaire dienst vervult. Marcelle maakte van de gelegenheid gebruik om de Lewin-Funke-Kunstschule in Charlottenburg bij te wonen waar op dit moment Eugene Spiro (portretten) en Lovis Corinth (naakten) les gaven. In deze stad ontdekte Marcelle met belangstelling de expressionistische kunstenaars van het Sturm. In 1920 verbleef Marcelle in Parijs en maakte van de gelegenheid gebruik om de werken van Cézanne te zien en te beoordelen, wat voor haar het hoogtepunt van de moderne schilderkunst vertegenwoordigt. Ze bezoekt ook studios van Arraujo waar ze tekent, schildert en experimenteert met geometrische vormen. Ten slotte bracht ze twee maanden door aan de Académie Ranson en keerde vervolgens terug naar Straatsburg om zelfstandig haar eigen onderzoek voort te zetten. In 1923 ging ze naar Zürich om filosofie te studeren; met name de werken van Hans Lipps, Kant-specialist. Edvard Munch, die in hetzelfde hotel als Marcelle verblijft, zal nooit weten dat zij een schilderes is. In 1925, weer terugkerend naar Parijs, woonde Marcelle de Académie de la Grande Chaumière bij en beoefende ze naakten, stillevens, kubistische tekeningen en schilderijen. De galerist Léonce Rosenberg is in haar werk geïnteresseerd en brengt haar in contact met Fernand Léger en Amédée Ozenfant. Ze komt in contact met Willi Baumeister, Léopold Survage, Tutundjian, Ossip Zadkine, Suzanne Valadon, Louise Hervieu, Michel Larionov, Natalia Goncharova. In 1926 nam Marcelle deel aan de tentoonstelling van de Société Anonyme in het Brooklyn Museum in New York en aan de Salon des Artistes Indépendants. In 1929 nodigt Michel Seuphor Marcelle Cahn uit in de groep Circle and Square, waar ze Hans Arp, Sophie Taeuber-Arp, Piet Mondriaan, Wassily Kandinsky, Georges Vantongerloo, Jean Gorin, Joaquín Torres García, enz. ontmoet. Ze exposeerde aan de Salon des Artistes Indépendants en, reeds in 1948, aan de Salon des réalités nouvelles. Ze nam ook deel aan talrijke groepstentoonstellingen in Duitsland, België, de Verenigde Staten, Italië en Zwitserland. Het was in de jaren 1972-1974 onderwerp van een reizende tentoonstelling georganiseerd door het National Center for Contemporary Art. In Frankrijk bezitten en tonen de volgende musea haar werk regelmatig: Museum van Cambrai, Museum voor Kunst en Geschiedenis van Cholet, Unterlinden Museum van Colmar, Museum voor Schone Kunsten van Dijon, Museum van Grenoble, Paleis van Schone Kunsten, Museum der Ursulinen van Mâcon, de Ruimte van Concrete Kunst in Mouans-Sartoux.
De verkoper stelt zich voor
Marcelle Cahn: Constructivistische Kompositie
Medium: zeefdruk
Materiaal: papier
Afmetingen: 30 x 30
Uitgever: Edition Panderma, Basel
Jaar: 1930s / uitgegeven 1966
Editie: Dit is een ongecodeerde kopie van 230 edities
(65 hors commerce waren ongecodeerd)
Handtekening: Gesigneerd
Eigendom / Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Particuliere Collectie, Basel
Conditie / Restaurotie:
toestand, enkele zeer fijne krassen, lichte buiging in het centrale rechtergedeelte
Nadere Informatie:
Een zeldzame beperkte editie van de draagbare collectie van na-oorlogse en hedendaagse kunst La Lune en Rodage III. Dit is een ongecodeerde kopie van 230 edities (65 hors commerce waren ongecodeerd) en maakt deel uit van de derde serie van de La Lune en Rodage-boeken. La Lune en Rodage werd in drie delen gepubliceerd in 1960, 1965 en 1977 en bevatte ongeveer 180 kunstwerken die een overzicht geven van de artistieke avant-garde-scene tussen de jaren vijftig en zeventig. De kunstwerken werden verzameld door Carl Laszlo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die bijdroegen met belangrijke stukken, vaak met een keerpunt in hun productie en carrière: zo is Enrico Castellani’s werk zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en de multiple Achrome van Piero Manzoni het enige werk geproduceerd door de kunstenaar.
Biografie:
Marcelle Cahn was een Franse Avant-Garde (1895-1981). Cahn studeerde literatuur en filosofie aan de Université de Straatsburg. Op 19-jarige leeftijd, in 1914, ontmoette Marcelle Simon Lévy, een jonge Elzasser schilder die haar introduceerde in Vincent van Gogh en Paul Cézanne. De periode van 1914 tot 1918 wordt gemerkt door een verblijf in Berlijn waar haar broer Roger zijn militaire dienst vervult. Marcelle maakte van de gelegenheid gebruik om de Lewin-Funke-Kunstschule in Charlottenburg bij te wonen waar op dit moment Eugene Spiro (portretten) en Lovis Corinth (naakten) les gaven. In deze stad ontdekte Marcelle met belangstelling de expressionistische kunstenaars van het Sturm. In 1920 verbleef Marcelle in Parijs en maakte van de gelegenheid gebruik om de werken van Cézanne te zien en te beoordelen, wat voor haar het hoogtepunt van de moderne schilderkunst vertegenwoordigt. Ze bezoekt ook studios van Arraujo waar ze tekent, schildert en experimenteert met geometrische vormen. Ten slotte bracht ze twee maanden door aan de Académie Ranson en keerde vervolgens terug naar Straatsburg om zelfstandig haar eigen onderzoek voort te zetten. In 1923 ging ze naar Zürich om filosofie te studeren; met name de werken van Hans Lipps, Kant-specialist. Edvard Munch, die in hetzelfde hotel als Marcelle verblijft, zal nooit weten dat zij een schilderes is. In 1925, weer terugkerend naar Parijs, woonde Marcelle de Académie de la Grande Chaumière bij en beoefende ze naakten, stillevens, kubistische tekeningen en schilderijen. De galerist Léonce Rosenberg is in haar werk geïnteresseerd en brengt haar in contact met Fernand Léger en Amédée Ozenfant. Ze komt in contact met Willi Baumeister, Léopold Survage, Tutundjian, Ossip Zadkine, Suzanne Valadon, Louise Hervieu, Michel Larionov, Natalia Goncharova. In 1926 nam Marcelle deel aan de tentoonstelling van de Société Anonyme in het Brooklyn Museum in New York en aan de Salon des Artistes Indépendants. In 1929 nodigt Michel Seuphor Marcelle Cahn uit in de groep Circle and Square, waar ze Hans Arp, Sophie Taeuber-Arp, Piet Mondriaan, Wassily Kandinsky, Georges Vantongerloo, Jean Gorin, Joaquín Torres García, enz. ontmoet. Ze exposeerde aan de Salon des Artistes Indépendants en, reeds in 1948, aan de Salon des réalités nouvelles. Ze nam ook deel aan talrijke groepstentoonstellingen in Duitsland, België, de Verenigde Staten, Italië en Zwitserland. Het was in de jaren 1972-1974 onderwerp van een reizende tentoonstelling georganiseerd door het National Center for Contemporary Art. In Frankrijk bezitten en tonen de volgende musea haar werk regelmatig: Museum van Cambrai, Museum voor Kunst en Geschiedenis van Cholet, Unterlinden Museum van Colmar, Museum voor Schone Kunsten van Dijon, Museum van Grenoble, Paleis van Schone Kunsten, Museum der Ursulinen van Mâcon, de Ruimte van Concrete Kunst in Mouans-Sartoux.

