Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée-druk (*) van Keith Haring (**)
Reproductie van het werk “Untitled”, zeefdruk gemaakt door Haring in 1989.
Luxe-editie op hoog-kwaliteit, mat conserveringspapier met een hoog gramgewicht (250 g/m²). Een veelzijdig papier van hoge kwaliteit, geproduceerd in Duitsland, met houtpulp die zuur- en chlorinevrij is.
Drukwerk is gemachtigd door Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Bladafmetingen: 60 x 47 cm
- Afmetingen afbeelding: 50 x 37 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus wordt aangeboden in onberispelijke staat).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal worden voorzien van een traceernummer (UPS DPD DHL FedEx)

De verzending omvat tevens een transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, voor rekening van de koper.

(*) Giclée is een term die verwijst naar een soort hoogwaardige fijnkunstdruk, digitaal vervaardigd met inkjetprinters. Dit proces maakt gebruik van pigmentende inkten en gespecialiseerde papieren om een hoge netheid, kleurprecisie en duurzaamheid te bereiken, ideaal voor kunst- en fotoreproducties.

(**) Keith Haring werd geboren in 1958 in Reading, Pennsylvania, Verenigde Staten. Hij groeide op in Kutztown en toonde al op jonge leeftijd een grote belangstelling voor kunst. Hij studeerde grafisch ontwerp aan The Ivy School of Professional Art in Pittsburg, en op zeventienjarige leeftijd, inmiddels geopend homoseksueel, verhuisde hij naar New York, waar hij inspiratie vond in graffiti-kunst en zich aansloot bij de School of Visual Arts, waar hij werd beïnvloed door Keith Sonnler en Joseph Kossuth, die hem aanspoorden om zich te vormen tot een conceptuele kunstenaar na experimenteren met vorm en kleur.
Haring trok de aandacht van het publiek in 1980 toen hij begon caricaturale afbeeldingen met een markeerstift op de metro van de Big Apple te tekenen, en later samenlevige tekenfilms op zwarte panelen die bedoeld waren voor reclame schilderde met witte krijt, wat hem meerdere keren arresteerde. Zijn strakke lijnen, felle kleuren en actieve figuren droegen krachtige boodschappen over leven en eenheid, en zijn tentoonstellingen werden vastgelegd door de fotograaf Tseng Kwong Chi.
Ook in deze periode organiseerde hij een tentoonstelling in Club 57 en nam hij deel aan een show in Times Square, waar hij voor het eerst dieren en menselijke gezichten tekende. Zijn eerste solo-expositie vond plaats in de Tony Shafrazi Gallery in 1981, hetzelfde jaar waarin hij deelnam aan de Documenta 7 in Kassel, Duitsland.
In 1982 maakte hij vriendschap met opkomende artiesten van die tijd zoals Kenny Scharf, Madonna en Jean-Michel Basquiat, en ontmoette zelfs de beroemde Andy Warhol.
In 1984 ging Harin naar Australië en schilderde verschillende muurschilderingen in Melbourne en Sydney, en kreeg zelfs geld voor zijn werk van de National Gallery of Victoria en het Australian Centre for Contemporary Art.
Ook bracht hij bezoeken en schilderde in Rio de Janeiro, het Musée d'Art Moderne de Paris, Minneapolis en Manhattan.
In deze periode ontwierp hij zelfs een roze jas die Madonna droeg om haar nummer “Like a Virgin” uit te voeren op het programma “Solid Gold”.
In 1985 organiseerde het Musée d'Art Moderne in Bordeaux een tentoonstelling van zijn werk, en hij nam ook deel aan de Biennale van Parijs.
In november van dat jaar verscheen hij op MTV, waar hij schilderde in een programma gepresenteerd door zijn vriend Nick Rhodes van Duran Duran.
In 1986 schilderde hij muurschilderingen in Amsterdam, Parijs, Phoenix en Berlijn, schilderde ook het lichaam van Grace Jones voor haar videoclip bij het nummer “I’m Not Perfect”, en opende een winkel om zijn werk te verkopen in SOHO.
Tot dan begonnen zijn werken de sociaal-politieke problemen van die tijd te weerspiegelen, zoals anti-apartheid, AIDS en drugs.
Daarnaast maakte hij pop-art stukken voor merken als Absolut Vodka, Lucky Strike en Coca-Cola, en ontwierp zelfs de hoes van het benefietalbum “A Very Special Christmas”, waarvan zijn vriendin Madonna deel uitmaakte.
In 1988 werd hij opgenomen in een selecte lijst van kunstenaars wiens werk op de etiketten van wijnen Chateau Mouton Rothschild verscheen, en in hetzelfde jaar werd bij hem AIDS vastgesteld, waardoor hij in het volgende jaar de Keith Haring Foundation oprichtte met als doel de maatschappelijke problemen rondom deze ziekte aan te pakken en het werk van de kunstenaar via tentoonstellingen, publicaties en licenties bekend te maken.
In juni 1989 schilderde hij zijn laatste openbare werk op een muur van de kerkelijke abdij van San Antonio in Pisa. Dit werk heette “Tuttomondo”.
Keith Haring overleed op 16 februari 1990 op 32-jarige leeftijd aan AIDS.

(**) "De Man met de Bekerglas", 1989, is een levendig getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om speelse beelden te combineren met een diep symbolisch begrip. Deze zeefdruk vangt de karakteristieke energie van Haring, met gewaagde lijnen, felle kleurvlakken en een dynamische compositie die een tegelijk grillige en betoverende figuur creëert. De centrale figuur, waarvan het rompsegmentatie suggereert een gelaagde structuur, bijna als een matroeska, wordt in beweging vastgelegd, met opgetild armen in een exuberante beweging, uitstralend vitaliteit en beweging. De lijnen en omringende vormen versterken dit gevoel van kinetische energie, waardoor de figuur uitgroeit tot een baken van leven en animatie.
Op een indrukwekkende groenblauwe achtergrond met paarse stippen, toont het werk het meesterlijke gebruik van contrast en ritme door Haring. De interactie van kleur, vorm en beweging belichaamt Haaring’s interesse in de universaliteit van menselijke expressie, en vertaalt vreugde, vitaliteit en verbondenheid in een visuele taal die direct herkenbaar is. De figuur van de “Man met de Bekerglas” vangt Haring’s verkenning van transformatie, multipliciteit en de interactie tussen individuele en collectieve ervaring, wat zijn levenslange inzet voor maatschappelijke onderwerpen via toegankelijke beelden weerspiegelt.
Dit werk illustreert de blijvende erfenis van Haring: zijn vermogen om visueel aantrekkelijke kunst te creëren, sociaal resonant en diep menselijk. Het is zowel een viering van beweging en energie als een ontroerende reflectie van Haring’s innovatieve visie in hedendaagse kunst van het einde van de 20e eeuw.