Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Komposition

KOMPOSITIONELE SCHILDERKUNST
(Kurt Leonard over Thilo Maatsch 1976)

In de veiling bevindt zich een abstrakte compositie van de vooraanstaande Duitse kunstenaar Thilo Maatsch uit 1923. De oplage is waarschijnlijk uit de jaren 60, een oplage-nummer exsueert niet. Afmetingen: 20 x 22,5 cm, motiefmaat 15 x 9 cm. De staat is zeer goed. Het blad is onberispelijk. De houtsnede op dun Japan-papier is rechts onder het motief gesigneerd.

In een parallelle veiling bevinden zich nog twee andere MAATSCH-drukken, evenals de Duitse constructivisten KESTING en BUCHHOLZ.

VITA THILO MAATSCH (Bron o.a. Wikipedia)

Thilo Friedrich Maatsch (* 13 augustus 1900 in Braunschweig; † 20 maart 1983 in Königslutter) was een Duitse graficus, schilder en beeldhouwer. Hij was een kunstenaar van abstracte en concrete kunst en van het constructivisme.

In 1918 richtte Maatsch samen met Rudolf Jahns en Johannes Molzahn de „Gesellschaft der Freunde junger Kunst“ in Braunschweig op. Tot de leden behoorden onder andere Lyonel Feininger en Paul Klee. Bovendien ontwierp Wassily Kandinsky, die Maatsch steunde en Maatsch eerde zoals zijn vader, het signet van de groep. Nog in hetzelfde jaar raakte Maatsch bevriend met de kunstverzamelaar Otto Ralfs. In 1919 en 1921 bezocht hij Heinrich Vogeler in Worpswede.

In 1924 vond de eerste aankoop van een werk van Thilo Maatsch plaats door de Braunschweiger verzamelaar Otto Ralfs. Daartoe kwam hij bij Nina en Wassily Kandinsky in Maatschs eenkamerwoning om een olieverfschilderij uit te kiezen. Voor Maatsch was het een grote eer om zijn werk naast werken van Mondriaan, Kandinsky, Klee en andere destijds reeds bekende kunstenaars in een collectie te mogen hebben. In 1925 initieerde Ralfs een tentoonstelling van de „Gesellschaft der Freunde junger Kunst“.

Op de Bauhaus in Weimar en later Dessau maakte hij kennis met Paul Klee, Lyonel Feininger, László Moholy-Nagy, William Wauer en Lothar Schreyer. Kandinsky, Klee en Moholy-Nagy stonden hem toe in hun ateliers te verblijven en bij hen te studeren. Met Kurt Schwitters had hij niet alleen vriendschappelijk contact, maar deelde hij eveneens een vergelijkbare formele taal, waardoor Maatsch soms tot de kring van Schwitters gerekend wordt.

Nog in hetzelfde jaar sloot Maatsch zich aan bij de Novembergruppe en werd daar lid. Daarnaast volgden jaarlijks deelname tot 1932 aan de „Große Berliner Kunstausstellung“. In 1927 organiseerde Herwarth Walden in zijn galerie Der Sturm zelfs, zoals Maatsch in 1970 nog altijd trots vermeldde, „minstens 50 grafieken en ongeveer 10 aquarellen en enkele schilderijen“ een solotentoonstelling.

Onder het Nationalsozialisme kwam, zoals voor vele andere avant-garde-kunstenaars ook, de neergang. In 1933 werden voor het eerst kunstwerken van Maatsch in beslag genomen. In 1934 werd hij uitgesloten van de Reichskammer der Bildenden Künste, Maatsch werd als „entartet“ genoteerd.

20 jaar na het einde van de oorlog volgde ongeveer vanaf 1966 zijn herontdekking, en vanaf die periode aaneenschakelde zich in rap tempo tentoonstelling na tentoonstelling. Werken van Maatsch werden gekocht door bekendere particulier collecties, waaronder met name Carl Lazlo, die hem onder andere bijstand bood bij de uitgifte van meerdere map-edities en een boekpublicatie, alsook Alfred en Elisabeth Hoh. Hoogachtend verliet Thilo Maatsch in 1983 zijn leven in Königslutter.