Mannequin - Hout

Snodbaar mannequin van donker hout, hoofdzakelijk gebruikt als model voor teken- of schilderkunst
uitgerust met beweegbare gewrichten die het mogelijk maken het lichaam in verschillende realistische menselijke houdingen te plaatsen
daterend uit de jaren dertig van de twintigste eeuw

Het gebruik in de kunst van snodbare mannekins en doorgaans van hout vervaardigd door begaafde kunstenaars, maakte feitelijk een “dinamisering” van de figuren mogelijk dankzij scharnierende knieën die toestonden ze op verschillende manieren te poseren, waardoor men zowel beweging kon bestuderen als ze kon kleden met kleding, nu armelijk, dan weelderig, afhankelijk van het personage dat men wilde uitbeelden, voor de studie van de plooien
Ingezet als modellen voor schilderkunst, tekenkunst en de studie van de verhoudingen van het menselijk figuur, genoten grote populariteit in periodes van academisme en werden ze zeer gebruikelijk in de estudios van kunstenaars, vooral in de jaren van het neoclassicisme, parallel aan een eerder gebruik in devotionele sferen dat hun kleedgedrag betreffen bij de verschillende liturgische feesten, volgens een processionele traditie die nog altijd in sommige Italiaanse werkelijkheden aanwezig is.

Tot het begin van de twintigste eeuw had elke schilder dus in zijn studio minstens één beweegbaar houten mannequin en zelfs een “mannequin voor schildersdoeleinden”, met zijn kenmerkende ei-vormige hoofd dat het mogelijk maakte gelaatstrekken geloofwaardig te portrayeren

goede conditieën, enkele tekenen van de tijd, maar geen enkel deel gebroken of ontbrekend