Thomas Demand - Thomas Demand - La Carte d'après Nature - 2010





€ 3 | ||
|---|---|---|
€ 2 | ||
€ 1 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 135350 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Thomas Demand - La Carte d’après Nature is een 140 pagina hardcover Engels taalboek (1e editie, 2010) uitgegeven door MACK BOOK ter gelegenheid van de tentoonstelling bij het Nouveau Musée National de Monaco en bevat werken van 18 kunstenaars.
Beschrijving van de verkoper
La Carte d’après Nature, gepubliceerd bij de gelegenheid van de tentoonstelling ontworpen door Thomas Demand in het Nouveau Musée National de Monaco – Villa Paloma, neemt zijn titel over van het kortlevende tijdschrift van René Magritte, « la Carte d’après nature ». Vanaf 1952, en de tijd van 14 nummers, combineert hij poëzie, illustraties, verhalen en andere bijdragen en stuurt deze publicaties vervolgens als eenvoudige ansichtkaarten.
Op een vergelijkbare manier heeft de kunstenaar Thomas Demand voor de tentoonstelling werken geselecteerd van 18 kunstenaars.
De werken zijn verbonden door twee hoofdideeën: de getemde natuur en het surrealisme als kunstvorm zoals Magritte ze zag. Net zoals laatstgenoemde ideeën uit verschillende hoeken verenigde, heeft Thomas Demand werken gekozen van kunstenaars uit verschillende generaties: Saâdane Afif, Kudjo Affutu, Becky Beasley, Martin Boyce, Tacita Dean, Thomas Demand, Ger Van Elk, Chris Garofalo, Luigi Ghirri, Leon Gimpel, Rodney Graham, Henrik Håkansson, Anne Holtrop, August Kotzsch, René Magritte, Robert Mallet-Stevens, alsook Jan en Joel Martel.
Het boek, ontworpen door Thomas Demand en Naomi Misuzaki, verlegt de notie van vrije associatie van Magritte nog verder door het brede repertoire aan werken te combineren in een doordachte verkenning van de dissonantie tussen de voorstelling van de kunst en de voorstelling zelf. Het fascinerende essay van Christy Lange schetst dit idee dat een voorstelling van de natuur altijd een simulacrum is, door het werk van de verschillende kunstenaars te verbinden, bijvoorbeeld door de surrealistische resonantie van de « onmogelijke landschappen » van de Italiaanse fotograaf Luigi Ghirri te koppelen aan de speelse schilderijen van Magritte en aan de foto’s van Demand van zijn papieren sculpturen.
La Carte d’après Nature, gepubliceerd bij de gelegenheid van de tentoonstelling ontworpen door Thomas Demand in het Nouveau Musée National de Monaco – Villa Paloma, neemt zijn titel over van het kortlevende tijdschrift van René Magritte, « la Carte d’après nature ». Vanaf 1952, en de tijd van 14 nummers, combineert hij poëzie, illustraties, verhalen en andere bijdragen en stuurt deze publicaties vervolgens als eenvoudige ansichtkaarten.
Op een vergelijkbare manier heeft de kunstenaar Thomas Demand voor de tentoonstelling werken geselecteerd van 18 kunstenaars.
De werken zijn verbonden door twee hoofdideeën: de getemde natuur en het surrealisme als kunstvorm zoals Magritte ze zag. Net zoals laatstgenoemde ideeën uit verschillende hoeken verenigde, heeft Thomas Demand werken gekozen van kunstenaars uit verschillende generaties: Saâdane Afif, Kudjo Affutu, Becky Beasley, Martin Boyce, Tacita Dean, Thomas Demand, Ger Van Elk, Chris Garofalo, Luigi Ghirri, Leon Gimpel, Rodney Graham, Henrik Håkansson, Anne Holtrop, August Kotzsch, René Magritte, Robert Mallet-Stevens, alsook Jan en Joel Martel.
Het boek, ontworpen door Thomas Demand en Naomi Misuzaki, verlegt de notie van vrije associatie van Magritte nog verder door het brede repertoire aan werken te combineren in een doordachte verkenning van de dissonantie tussen de voorstelling van de kunst en de voorstelling zelf. Het fascinerende essay van Christy Lange schetst dit idee dat een voorstelling van de natuur altijd een simulacrum is, door het werk van de verschillende kunstenaars te verbinden, bijvoorbeeld door de surrealistische resonantie van de « onmogelijke landschappen » van de Italiaanse fotograaf Luigi Ghirri te koppelen aan de speelse schilderijen van Magritte en aan de foto’s van Demand van zijn papieren sculpturen.

