Alexander Gronsky - [02-24-2022] Moscow suburbs - 2022

Uitverkocht bij de uitgever, uit de druk.\nSterk beperkt tot 450.\n\nNieuw, nog altijd oorspronkelijk gewikkeld in het papier van de uitgever;\nPERFECT!\n\nIn dit schitterende en zeldzame boek [02-24-2022] zoals in Pastoral, legt Alexander Gronsky de aandacht op de voorsteden van Moskou, de tussenzone die bestaat tussen de metropool - de Russische hoofdstad Moskou - en de natuur, die reeds is verdwenen. Het is noch stad noch platteland. Het is een reeks beelden van de voorsteden, vaak vanaf een afstand genomen: vanaf verlaten en oncultiveerde landerijen, van stortplaatsen, van het niemandsland dat de stad omgeeft. Het landschap blijft geneigd gescheiden te blijven van de toeschouwer, wat diens entree belemmert. Het feit dat de scène zo afstandelijk blijft, hangt vaak samen met zijn vermogen de kijker een esthetische volledigheid te tonen die op zichzelf compleet is, zijn eigen vorm heeft.\n\nDe kunstenaar kiest zorgvuldig het standpunt, evenwichtig af, berekent elke detail minutieus en harmoniseert slim het kleurenbereik, met als doel overbodige chromatistische contrasten te vermijden die niet goed integreren met alles wat daarbuiten ligt. Er is niets willekeurigs of geïmproviseerd in deze beelden. Dingen kunnen lelijk en vormloos zijn, maar de scènes zijn, qua klassieke esthetiek, buitengewoon mooi. In Gronsky’s opnames zijn zowel de tijd van de dag als de historische fase ongedefinieerd. De ontreddering van de ruimtes markeert deze onbepaaldheid. Als hier, buiten de stad, het leven ontkiemt, waarom zijn de gebouwen dan zo leeg, alsof de bevolking ze al heeft verlaten? Is het een einde of een begin?\n\nDe koude perfectie van zijn werk zou een soortgelijke visie op de wereld bij Gronsky suggereren, vooral omdat de mensen in zijn foto’s piepkleine figuren zijn die nauwelijks uit het landschap tevoorschijn komen, zonder enige onafhankelijke relevantie. Deze “substractie van het menselijke”, de vergankelijkheid van het subject, de anonimiteit van de visie zijn verbonden met het verdwijnen van het “object”, met het verlies van een intentionele oriëntatie van de kijk. En daarin ligt het paradox van Gronsky’s foto’s. Door de objecten te elimineren betreedt de visie spontaan en op een uitzonderlijk intense manier een relatie met de wereld in al haar onbepaaldheid en volheid. Het werk bestaat uit een reeks fascinerende gezichten waarin er praktisch niets te zien is. Ondanks hun illusoir concreetheid vallen Gronsky’s foto’s veel meer in het vlak van zuivere visie, van de verschijning, dan in dat van de materialiteit van de gepresenteerde objecten. En hierin ligt hun onmiskenbare eigentijdse karakter en kracht.\n\n#contemporarylibrary\n#ExclusivePhotographersStudio