Victor Vasarely (1906-1997) - CHEYT-MC-4, 1971

Victor Vasarely. CHEYT-MC-4, 1971.

Victor Vasarely, algemeen beschouwd als de vader van de Op Art, was een van de invloedrijkste figuren in de abstracte kunst van de twintigste eeuw. Zijn onderzoek naar visuele perceptie, kleur en geometrie heeft de relatie tussen toeschouwer en beeld getransformeerd, waardoor composities ontstaan die beweging, diepte en vibratie produceren door middel van nauwkeurige wiskundige structuren.

'Copyright 1975 Editions du Griffon, Neuchâtel/Suisse' op de achterzijde.

Droogstempel van de Vasarely Foundation.

Fotolithografie op glanzend papier.

Totale afmetingen: 27 x 27 cm.

Goede staat.

In CHEYT-MC-4 (1971) ontwikkelt Vasarely een optische structuur gebaseerd op een zeshoekig raster dat geleidelijk buigt om de illusie van een opkomende bol in het midden van de compositie te genereren. In tegenstelling tot zijn kubische constructies wordt de geometrie hier organischer, wat een vloeiende overgang tussen oppervlak en volume creëert die een radiale uitbreiding van de ruimte suggereert.

Het rode centrale kernpunt fungeert als punt van maximale visuele intensiteit, terwijl de overgang naar blauwtinten en turkoois in de periferie het gevoel van diepte en onderdompeling versterkt. Deze cromatische organisatie vormt niet alleen de vorm, maar induceert ook een dynamische perceptie waarin de bol lijkt te pulseren of te drijven, en betrekt actief het netvlies van de toeschouwer.

Het werk behoort tot een volwassen fase waarin Vasarely zijn visuele vocabulaire perfectioneert, complexe geometrische systemen integreert met een strikte chromatische logica. Hier fungeert het beeld als een veld van perceptuele energie in plaats van een statische voorstelling, en anticipeert op latere ontwikkelingen in digitale kunst, algoritmische visualisatie en parametrisch ontwerp.