Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print

Serigrafie origineel van Max Bill (*)
Dit werk werd uitgegeven door Galerie Thomas (München) ter gelegenheid van de tentoonstelling “Look At”
Afgedrukt op fijn gaaspapier.
Niet gesigneerd.
Bijgevoegd Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

Afmetingen blad: 67 x 67 cm.
Afmetingen afbeelding: 58 x 58 cm.
Jaar: 1972
Editie: onbekend.
uitgever: Galerie Thomas (München)
Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professioneel kunstkoffertje, waardoor het in zeer goede staat verkeert)

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt. De verzending wordt verzekerd met traceernummer.

De verzending zal verzekerd worden met traceernummer. De verzending omvat daarnaast transportverzekering met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Max Bill was een Zwitserse architect, schilder, beeldhouwer, grafisch ontwerper, typograaf en industrieel ontwerper, publicist en opvoeder.

Geboren in Winterthur (Zwitserland). Van 1924 tot 1927 studeerde hij aan de Kunstgewerbeschule in Zürich, waar hij beïnvloed werd door het dadaïsme en het kubisme. Van 1927 tot 1929 studeerde hij toegepaste kunsten aan de Bauhaus in Dessau, waar hij dichter bij het functionalisme van design kwam. Toen hij zijn studies afrondde keerde hij terug naar Zürich om zich te wijden aan schilderkunst, architectuur en grafisch ontwerp.
In 1930 richtte hij zijn eigen architectuurstudio op en als lid van de Deutscher Werkbund ontwierp hij de moderne villa aan de Nürbühl (Nuebühl) in de buurt van Zürich.
In 1931 adopteerde hij de theorie van “kunst concreet” van Theo van Doesburg, volgens welke universaliteit kon worden bereikt door duidelijkheid.
In 1932 werkte hij als beeldhouwer en sloot zich aan bij enkele artistieke organisaties zoals Abstraction-Creation, de kunstenaarsgroep Allianz uit Zwitserland.
In 1944 begon Bill aan industriële vormgeving, met het ontwerp van een aluminium klok voor Junghans, een firma waarmee hij jarenlang samenwerkte aan wandklokken, keukenklokken en polsklokken in een rationele stijl en industriële esthetiek. Hij organiseerde de tentoonstelling "Die gute industrieform", die tot doel had de hoge kwaliteit van industriële ontwerpproducten te bevorderen. Ook ontwierp hij een minimalistestool, de Ulmer Hocker (1954), een van zijn bekendste ontwerpen.
In 1951 richtte hij de Hochschule für Gestaltung in Ulm, Duitsland op, een school die voortbouwde op de Bauhaus-traditie. In deze instelling was hij rector en hoofd van de afdelingen architectuur en productieontwerp van 1951 tot 1956. Op deze school verdedigde Bill het functionalisme van de Bauhaus, omdat hij geloofde dat vormen gebaseerd op wiskundige wetten esthetische zuiverheid bezaten en daarmee universaliteit.
In 1957, na het verlaten van de HfG Ulm, richtte hij zijn eigen studio op in Zürich en wijdde hij zich aan beeldhouwkunst, schilderkunst en architectuur.
Van 1967 tot 1971 was hij lid van de Zwitserse Nationale Raad, en vervolgens werd hij docent aan de Staatliche Hochschule für Bildende Künste in Hamburg.
In 1976 werd hij lid van de Akademie der Künste in Berlijn.
Max Bill overleed in 1994 in Berlijn.