Plinio Martelli - Untitle

De foto wordt verkocht met lijst met afmetingen 73x53
Plinio Martelli (1945-2016) ademde kunst vanaf zijn jeugd: zijn vader en grootvader waren immers schilders. De eerste dicht bij Menzio, Quaglino en Fico, de tweede bij Carrà, Bonzagni en Malerba. Vanaf het begin, nadat hij de Albertina‑Academie had doorlopen onder leiding van Paulucci en Calandri, neemt hij deel aan talrijke groeps­tentoonstellingen, waaronder het historisch Fluxus-evenement van 1967 bij galerie Il Punto en, het jaar daarop, aan de tentoonstelling van Marcello Rumma, curated door Germano Celant, “Arte Povera + Azioni Povere”, in Amalfi, waarna hij in 1969 zijn eerste solo-tentoonstelling opent in de prestigieuze galerie van Christian Stein met wie hij een langdurige samenwerking aangaat. Zijn werk richt zich onmiddellijk op een onderzoek naar de transformatie van de artistieke taal door het gebruik van ongewone materialen, samengebracht in suggestieve en evocatieve sculpturen. Belangrijke zijn zijn tentoonstellingen uit de jaren zeventig bij galerie LP220, evenals zijn experimenten op filmgebied die hem een uitnodiging opleverden voor de Biennale van Venetië in 1978.
Multi‑getalige kunstenaar, Martelli waagt zich aan fotografie als metafoor voor schilderkunst, en bouwt een eigen herkenbare stijl op dankzij een lichtgebruik dat erop gericht is de existentiële dimensie van zijn onderwerpen te onderzoeken.
Pionier in het herontdekken van tatoeage als vorm van artistieke en narrative expressie, heeft hij vervolgens de wereld van erotiek verkend in zijn meest intieme—en soms extreme—plooien. Altijd gefascineerd door het idee van een “Gekroonde/ geïllustreerde en Gegraveerde Lichaam” reconstrueert hij Fotografische Sets die een klassieke, gotische, noir- en erotische sfeer oproepen, met Trash‑smaak en ironie en provocatie.
Een “Mise en Scene” door beelden met een evocatieve smaak, waarin de constructie dichter bij het idee van een “Portret in Studio” ligt met duidelijke verwijzingen naar de Klassieke en Manieristische Schilderkunst en een iconografie die idealiter Fetisjistisch is, die ons terugbrengt naar de sensualiteit van erotische beelden uit het verleden.
Het lichaam van de “Model” wordt verheerlijkt door de Tattoo als “metafoor van de Schilderkunst”, tegelijk gedwongen en geketend door de schaduwen en lichten van de sets en de voorwerpen die het “Portret” vormen, alles verandert in een alchemische, mysterieuze en sensuele wereld, die een voorstelling van de Beeldhouwkunst van Esthetische Diversiteit verenigt, paradoxaal met een irrelevante en kostbare ironie.
Zijn werk is wereldwijd tentoongesteld in private galeries en publieke musea: Turijn, Milaan, Bologna, Bolzano, Parijs, Keulen, Sydney, Londen, New York, Barcelona, Palma de Mallorca, Brussel. Zijn werken maken deel uit van de collecties van verschillende musea, waaronder het Galleria d’Arte Moderna in Turijn.
..