Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Mutter Erde (1920)

Medium: Houtsnee / Gouache
Materiaal: Papier
Afmetingen: 26,5 x 17 cm / bevestigd op rood karton 31 x 31 cm

Editor: Edition Panderma, Basel
Jaar: 1920
Handtekening: Gesigneerd

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Privecollectie, Basel

Conditie / Restauratie:
mint archiefconditie

Nadere Informatie:

Een zeldzame, beperkte editie van de draagbare verzameling postoorlogse en hedendaagse kunst La Lune en Rodage III. Dit is een niet-genummerde kopie van 230 edities (65 hors commerce waren niet genummerd) en maakt deel uit van de derde serie van de La Lune en Rodage-boeken. La Lune en Rodage werd in drie delen gepubliceerd in 1960, 1965 en 1977 en bevatte in totaal circa 180 kunstwerken die een beeld geven van de artistieke avant-garde scene tussen de jaren 1950 en 1970. De kunstwerken zijn verzameld door Carl Laszlo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die met belangrijke stukken bijdroegen, vaak een keerpunt markerend in hun productie en carrière: zo is Enrico Castellanis werk bijvoorbeeld zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en het meerdere Achrome van Piero Manzoni is het enige dat door de kunstenaar is geproduceerd.

Lothar Schreyer studeerde aanvankelijk Kunstgeschiedenis aan de Universiteit Heidelberg, daarna Rechten in Berlijn en Leipz ig. In 1910 promoveerde hij op literair en artistiek mede-eigendomsrecht. Hij begon zich schriftelijk te ontplooien en liet zich tegelijkertijd bij Emil Milan in theaterregie bekwamen. Tussen 1911 en 1918 werkte hij als dramaturg en regieassistent bij het Deutschen Schauspielhaus in Hamburg. Daarnaast lag de redactie van Herwarth Waldens tijdschrift „Der Sturm“ tussen 1916 en 1928 in zijn handen. Tegelijkertijd doceerde hij tot 1924 aan de Sturm-Schule voor podiumkunst en pantomime. In 1918 richtte Schreyer samen met Herwarth Walden de expressionistische Sturm-Bühne op, die hij tot 1921 leidde. In deze periode gingen ook Schreyer’s eerste stukken in première (bijv. Kreuzigung, Kindssterben).

In 1921 werd Schreyer door Walter Gropius aangesteld als Meester en hoofd van de Bühnenwerkstatt aan het Staatliche Bauhaus Weimar en onderwees daar tot 1923. Na het mislukken van zijn voorstelling „Mondspiel” verliet hij het Bauhaus. Op voorspraak van Adolf Behne nam hij een functie aan het Zentralinstitut für Erziehung und Unterricht in Berlijn aan. In 1924 werd hij lid van de commissie voor de oprichting van de Waldorfschule in Berlijn en daarna tot 1927 tijdelijk hoofd van de kunstschool Der Weg in Berlijn. Van 1928 tot 1932 was hij hoofdredacteur en hoofdauteur voor cultuur en belletristische literatuur van de Hanseatische Verlagsanstalt in Hamburg. Na zijn overgang tot het katholicisme in 1933 werkte Schreyer onder het pseudoniem Angelus Pauper als schrijver en maakte onder andere voor het Caritasverlag Heilige Levensverhalen. Na 1945 publiceerde hij voor de Herder Verlag en zette hij zich in voor de Caritas-organisatie. Tot aan zijn dood in 1966 bleef hij als schilder actief. (Bron: https://www.bauhaus100.de/de/damals/koepfe/meister/lothar-schreyer/)