Victor Vasarely - BIDIM 1968

Victor Vasarely, ruim bekend als de vader van de Op Art, is een van de meest invloedrijke figuren in de abstracte kunst van de 20e eeuw geweest. Zijn onderzoek naar visuele perceptie, kleur en geometrie heeft de relatie tussen toeschouwer en beeld getransformeerd, door composities te creëren die beweging, diepte en vibratie kunnen produceren via precieze wiskundige structuren.

Rollen

'Copyright 1975 Editions du Griffon, Neuchâtel/Zwitserland' op de achterzijde.
Droge stempel van de Vasarely Foundation.
Fotolithografie op glanzend papier

In BIDIM (1968) bouwt Vasarely een van zijn krachtigste optische constructies door een herhaalde kubusvormige grid te gebruiken die in zichzelf vouwt, waardoor de illusie van een onmogelijk volume ontstaat. De structuur lijkt zich gelijktijdig naar buiten uit te breiden en naar binnen te openen, waardoor een visueel paradox ontstaat waarin het platte oppervlak transformeert in een instabiele driedimensionale constructie.

Het werk behoort tot een periode waarin de kunstenaar een volledige synthese bereikt tussen kunst, wetenschap en systeem. Hier is het beeld niet het resultaat van een individuele handeling maar van een reproduceerbare bouwlogica, die sleutelconcepten van digitale kunst, visuele programmering en generatief ontwerp anticipeert.