Victor Vasarely (1906-1997) - CHEYT-MC-4, 1971

Victor Vasarely, algemeen beschouwd als de vader van de Op Art, was een van de invloedrijkste figuren van de abstracte kunst van de twintigste eeuw. Zijn onderzoek naar visuele perceptie, kleur en geometrie heeft de relatie tussen toeschouwer en beeld getransformeerd, door composities te creëren die beweging, diepte en vibratie kunnen oproepen via nauwkeurige wiskundige structuren.

'Copyright 1975 Editions du Griffon, Neuchâtel/Suisse' op de achterzijde.

Droogstempel van de Vasarely Stichting.

Fotolithografie op glanspapier.

Totale afmetingen: 27 x 27 cm.

Goede staat.

In CHEYT-MC-4 (1971), ontwikkelt Vasarely een optische structuur gebaseerd op een zeshoekig raster dat progressief buigt om de illusie van een bol die uit het centrum opdoemt te genereren. In tegenstelling tot zijn kubische constructies wordt de geometrie hier organischer, waardoor een vloeiende overgang ontstaat tussen oppervlak en volume die een radiale expansie van de ruimte suggereert.

Het centrale rode knooppunt fungeert als het punt van maximale visuele intensiteit, terwijl de overgang naar blauwtinten en turkoois in de periferie het gevoel van diepte en onderdompeling versterkt. Deze cromatische ordening vormt niet alleen de vorm, maar induceert ook een dynamische perceptie waarin de bol lijkt te pulseren of te drijven, en activeert de retina van de kijker.

Het werk behoort tot een rijpere fase waarin Vasarely zijn visuele vocabulaire perfectioneert, complexe geometrische systemen integreert met een strikte cromatische logica. Hier fungeert het beeld als een veld van perceptieve energie eerder dan een statische representatie, en anticipeert op latere ontwikkelingen in digitale kunst, algoritmische visualisatie en parametrisch ontwerp.