Tristan Mottier - Nordeuil - XL

30 edities voor dit werk
4/30 van het getoonde exemplaar.
Afmetingen : 60/40 cm

Verdwaald in een koud en verlaten landschap rijst een eenzaam huis op tegenover de immensiteit. Het grijze licht toont nauwelijks zijn contouren, alsof het twijfelde om ze volledig te laten zien.\nHet lijkt overeind te staan uit instinct, uit koppigheid, ook moeheid — zoals het beeld van de man die er misschien zou kunnen wonen.\n\nRondom haar: niets.\nHet stilzwijgen, de nevel, de dikke lucht die de wereld verplettert.\nEen atmosfeer die niet beschermt: ze blootlegt. Ze onttrekt. Ze toont wat men gewoonlijk verbergt.\n\nDeze scène is geen landschap.\nHet is een gematerialiseerde gemoedstoestand.\n\nDaar lees je het vrijwillige isolement, de innerlijke slijtage, de terugtrekking uit het lawaai, het verzet tegen het systeem, de zoektocht naar een plek waar men eindelijk kan ademhalen — ook al is de lucht zwaar.\nHet is een ruwe, bijna primitieve visie van een man die ervoor heeft gekozen om een beetje te verdwijnen om zich volledig terug te vinden.\n\nHet huis wordt een spiegel:\neen fragiel, taai onderkomen, gebouwd op de grens van veerkracht en berusting.\nEen toevluchtsoord voor wie alleen wandelt, voor wie doorgaat ondanks uitputting, voor wie depressie kent zonder ooit het woord te gebruiken.\n\nHet werk vangt dit moment waarin men niet langer aan de wereld ontsnapt…\nmen zich eruit trekt.\nMen wordt iemand anders.\nMen wordt een kluizenaar van zichzelf.