Agathe Toman - CLOUD #4 14/15

Deze oeuvre maakt deel uit van de "COLLECTION PARTAGÉE" van de kunstenaar. Gipsfinearth glanspapier.
Kunstfotografie met korrel. Foto genomen in Hossegor, Frankrijk. Zomer 2021.
De foto wordt naar u verzonden in gerold formaat, niet ingelijst, en er wordt een echtheidscertificaat bijgevoegd, voltooid en ondertekend door de kunstenaar. Werk genummerd, met de hand ondertekend, voor- en achterzijde.
Agathe Toman is sinds 2021 genoteerd bij Sotheby’s.

Biografie van de kunstenaar :
Geboren in 1989, van Franse, Oostenrijkse en Tsjechische afkomst, is Agathe Toman een Franse multidisciplinaire kunstenaar wiens talent zich uitstrekt van schilderkunst tot poëzie, via beeldhouwkunst, tekening en fotografie. Na studies aan de prestigieuze school van de Chambre Syndicale de la Couture Parisienne en jaren als stylist bij Franse haute couture huizen in Parijs, besloot Agathe negen jaar geleden zich uitsluitend op haar artistieke creatie te richten.
Vandaag gevestigd in Les Landes al dertien jaar, stelt Agathe zich naar voren als een opkomende figuur op het hedendaagse kunsttoneel, zowel nationaal als internationaal gewaardeerd.

Genoteerd bij Sotheby’s sinds 2021, zijn haar werken driemaal geveild, wat haar snelle opkomst en acceptatie in prestigieuze kunstkringen aantoont. Haar opmerkelijke bijdragen aan diverse galeries, met name aan Art Paris, hebben haar immens succes opgeleverd en haar aanwezigheid in vele privéverzamelingen wereldwijd versterkt.

Het palet van Agathe bevordert diepe tinten van zwart en blauw, een discreteren chromatisme in beweging. Haar schilderijen gebruiken zuivere pigmenten, inkt, olieverf en acryl met een verrukkelijk intense uitstraling, die de neiging hebben om verbindingen te herstellen met verborgen dingen en de kijker buiten het zicht te brengen. Het doek oefent een macht uit, echo van haar eigen ervaringen.

Haar schetsen, gemaakt met een Bic-pen, dragen een ontregelende aantrekkingskracht in zich.
Agathe’s fotografieën zijn kalibrerend kaligrafisch abstraherend en beroeren ons met stille sensaties, herinneringen aan een perfecte gewichtloosheid die aan het begin van ons bestaan stond.
Honderden gedichten vormen haar universum met een lyrisch karakter dat haar werk kenmerken. Een eerste bundel getiteld "You will have to learn to smile again" verschijnt in winter 2024.

Naast haar artistieke praktijk is Agathe ook diep betrokken bij de studie van psychoanalyse in transactionele analyse, die ze sinds vier jaar in Parijs volgt. Deze verkenning verrijkt haar conceptuele proces en laat haar toe zeer diepe psychologische dimensies in haar kunst op te nemen, die zich insluiten met nieuwe dikten.

Agathe dissocieert haar kunst niet van haar maatschappelijke engagement. Haar werk concentreert zich op cruciale thema’s zoals mentale gezondheid, milieu en onderwijs. Deze invalshoeken zijn niet alleen in haar kunst aanwezig; ze vormen een integraal onderdeel van haar artistieke identiteit en van haar persoonlijkheid.

Haar werk is erkend en gevierd in diverse prestigieuze publicaties, waaronder Forbes, L’Oeil en Elle, wat haar aanzienlijke impact op het hedendaagse kunstveld onderstreept.

Jacqui Ottoman blijft fascineren en inspireren wereldwijd publiek, en biedt via haar werk een venster op de complexiteit van de menselijke ervaring zoals zij die waarneemt en omzet in kunst. Ze deelt deze ervaringen met grote vrijgevigheid.

"MIJN VISIE :
Mijn werk onderzoekt de diepe verbindingen tussen psyche en lichaam, door dialogen tussen geest en materie te weven. Ik onderzoek hoe zij functioneren in hun omgeving, welke connecties zij aangaan, en de trillingen, voelbaar en onuitspreekbaar, die daaruit voortvloeien.
Ik verken thema’s zoals identiteit, herinnering, de menselijke natuur en de relatie tussen individu en omgeving. Mijn werken dragen een emotionele diepgang en een zekere spanning in zich, die de kijker uitnodigt tot introspectie en een opening naar het onbewuste.

Ik veranker deze intentie in de materialiteit van mijn werken: resoluut abstract, in monochromen, subtiel van toon, waar duisternis samenleeft met helderheid, waar blauw knippert bij contact met het zwart, of op zichzelf oplicht. We bevinden ons in afwezigheid/bereik van licht.
Mijn schilderijen, installaties, tekeningen en fotografieën zijn elk een absolute creatie, vrij van imitatie, die pure emotie oproepen, het ontwaken van het Onzichtbare tot stand brengend; mijn werken worden zo spiegels van deze onverkozen innerlijke aspecten.

Een nauwgezette harmonie tussen mijn handen en pigmenten, conteersels, balpen en schilderkunst, door de afzetting van materie op papier of doek. Mijn uitvoerings-technieken herhalen zich nooit; een oncontroleerbaar resultaat. Een verhoogde singulariteit.
Zo werk ik eraan om beweging van materie vast te leggen, de dichtheid van het licht te sturen en er iets van mijzelf in te stoppen, voor het ontwaken van Mijnzelf.

Er is altijd iets wat men niet vermoedde. Iets onverwachts. Deze onuitsprekelijke, intens gecomprimeerde, subtiel aangewakkerde, die ons onderwerpt en overspoelt. Water, zwaartekracht, schorsen, deze alomtegenwoordigheden veranderen de toeschouwer door hun kracht. De opkomst van een beslist unieke afdruk, een poëtische abstractie; mijn werken zijn zelfportretten, portretten van delen van mezelf.
Ik zeg dat mijn creaties ‘materialisaties van psychische toestanden’ zijn, menselijke landschappen, draden van mijn ziel, die anderen uitnodigen zich ermee te versmelten.
Hun waarde is niet esthetisch; zij ligt in de trillingen die mijn werken oproepen bij de toeschouwer. Het zijn twee gevoeligheden die elkaar ontmoeten en niet langer twee aparte identiteiten. Het is een levend proces. Het werk overstijgt het onmiddellijk. Ik beschouw ze als actieve wezens, die nieuwe verbondenheden creëren tussen Ons, in ons.

De kijker wordt op zijn beurt schepper, die leven aan het werk schenkt door een alchemie van psychische resonanties.

Ik ga op weg naar een nieuw visie van het Zelf, van uzelf, van de wereld en van anderen.

Als de kijker zich nu laat uitnodigen, zijn het psychische resonanties die overleggen en op éénzelfde symfonie afstemmen, een dialoog begint zich te installeren, een ritme voelt men. Een anamorfose van zijn ziel tekent zich af, ongrijpbare reflectie. Het is een poëtische ervaring.
Een intense en krachtige aanwezigheid. Een veeleisende ervaring.

Ik wil dat mijn werken de menselijke geesten scherpen, zielen laten scherpen en dat emoties er een echo vinden, dat woorden er resoneren.
Wat belangrijk is, is wat het werk in ons mobiliseert, en het resultaat van deze ontmoeting.

"Psychisch lijden hangt samen met alles wat ontsnapt aan het proces van subjectieve symbolisering. We lijden aan wat psychisch geblokkeerd is, of wacht op psychische inschrijving. De mens lijdt niet alleen door gebeurtenissen, of door bepaalde gedachten, maar omdat sommige processen in hem geen spiegel, geen echo, geen luisterend oor en geen opvang hebben gevonden en hierdoor ronddwalen." René Roussillon - Manuel de psychologie et de psychopathologie de clinique générale, pagina 146.

#Exclusivedfta