Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée (*) van Keith Haring (**)
Een reproductie van het werk “Untitled”, serigrafie gemaakt door Haring in 1989.
Luxe-edition op mat conserverend digitaal papier van hoog gewicht (250 g/m²). Een zeer veelzijdig en hoogwaardig papier, geproduceerd in Duitsland met zuiver houtpulp en zonder zuur en chloor.
Gecertificeerde afdruk door Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Velgdimensies: 60 x 47 cm
- Motiefdimensies: 50 x 37 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in onberispelijke staat wordt aangeboden).

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen verpakking. De verzending wordt aangetekend met een traceernummer (UPS DPD DHL FedEx)

De verzending omvat bovendien transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk, met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Giclée is een term die verwijst naar een type hoogwaardige fine art-prints, digitaal vervaardigd met inktjetprinters. Dit proces gebruikt pigmentinkt en gespecialiseerde papieren om een hoge scherpte, kleurprecisie en duurzaamheid te realiseren, ideaal voor kunst- en fotografierestauraties.

(**) Keith Haring werd geboren in 1958 in Reading, Pennsylvania, Verenigde Staten. Hij groeide op in Kutztown en toonde vanaf jonge leeftijd een grote interesse in kunst. Hij studeerde grafisch ontwerp aan The Ivy School of Professional Art in Pittsburg, en op 19-jarige leeftijd, openlijk homoseksueel, verhuisde hij naar New York City, waar hij inspiratie vond in graffiti-kunst en zich inschreef bij de School of Visual Arts, waar hij beïnvloed werd door Keith Sonnler en Joseph Kossuth, die hem aanmoedigden zich te ontwikkelen tot conceptuele kunstenaar na experimenten met vorm en kleur. Haring trok in 1980 de aandacht van het publiek toen hij begon tekeningen te maken die op cartoons leken met een marker in de metro van de Grote Appel, en vervolgens maakte hij witte krijtstrips op zwarte panelen die bestemd waren voor advertenties, wat hem meerdere keren arresteerde. Zijn strakke lijnen, felle kleuren en actieve figuren droegen sterke boodschappen over het leven en eenheid en zijn tentoonstellingen werden gefilmd door de fotograaf Tseng Kwong Chi. Eveneens in die periode organiseerde hij een tentoonstelling in Club 57 en nam deel aan een tentoonstelling in Times Square, waar hij voor het eerst dieren en menselijke gezichten tekende. Zijn eerste solotentoonstelling vond plaats in de Tony Shafrazi Gallery in 1981, hetzelfde jaar waarin hij meedeed aan de Documenta 7 in Kassel, Duitsland. In 1982 raakte hij bevriend met opkomende kunstenaars zoals Kenny Scharf, Madonna en Jean-Michel Basquiat, en leerde zelfs de beroemde Andy Warhol kennen. In 1984 ging Harin (sic) naar Australië en schilderde diverse muurschilderingen in Melbourne en Sydney, en ontving zelfs geld voor zijn werk van de National Gallery of Victoria en het Australian Centre for Contemporary Art. Hij bezocht en schilderde ook in Rio de Janeiro, het Musée d'Art Moderne de Paris, Minneapolis en Manhattan. Zelfs in deze periode ontwierp hij een roze jas die Madonna droeg om haar nummer “Like a Virgin” uit te voeren op het programma “Solid Gold”. In 1985 organiseerde het Musée d'Art Moderne in Bordeaux een tentoonstelling van zijn werk en nam hij deel aan de Parijse Biennale. Hij verscheen in november van dat jaar op MTV, waar hij schilderde in een programma gepresenteerd door zijn vriend Nick Rhodes van Duran Duran. In 1986 schilderde hij muurschilderingen in Amsterdam, Parijs, Phoenix en Berlijn, schilderde ook het lichaam van Grace Jones voor haar videoclip van het nummer “I’m Not Perfect” en opende een winkel om zijn werk te verkopen in SOHO. Tegen die tijd begonnen zijn werken de sociaal-politieke problemen van de tijd te weerspiegelen, zoals anti-apartheid, AIDS en drugs. Hij maakte ook pop-art stukken voor merken als Absolut vodka, Lucky Strike en Coca-Cola, en ontwierp zelfs de hoes van het benefietalbum “A Very Special Christmas”, waarin zijn vriendin Madonna was opgenomen. In 1988 werd hij opgenomen in een selecte lijst van kunstenaars wiens werken op de etiketten van Château Mouton Rothschild stonden, en in datzelfde jaar kreeg hij de diagnose AIDS, wat hem ertoe bracht in het volgende jaar de Keith Haring Foundation op te richten met als doel maatschappelijke problemen gerelateerd aan deze ziekte aan te pakken en het werk van de kunstenaar via tentoonstellingen, publicaties en licenties bekend te maken. In juni 1989 schilderde hij zijn laatste publieke werk op een muur van het klooster van de San Antonio-kerk in Pisa. Dit werk werd getiteld “Tuttomondo”. Keith Haring overleed op 16 februari 1990 op 32-jarige leeftijd aan AIDS.

(**) "De Man met de Kruik", 1989, is een levendige getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om speelse beelden te combineren met een diepe symbolische diepgang. Deze zeefdruk vangt de kenmerkende energie van Haring, met gedurfde lijnen, heldere kleurtinten en een dynamische compositie die een figuur tegelijk grillig en betoverend maakt. De centrale figuur, wiens torso in lagen is gesegmenteerd en bijna als een matroesjka lijkt, is in beweging vastgelegd met armen omhoog in een exuberante gebaar, stralend van vitaliteit en beweging. De omliggende lijnen en vormen versterken dit gevoel van kinetische energie, waardoor de figuur verandert in een baken van leven en animatie. Op een indringende groenblauwe achtergrond met een paarse stiptekst toont het werk het meesterlijke gebruik van contrast en ritme door Haring. De interactie tussen kleur, vorm en beweging belichaamt Haring’s interesse in de universaliteit van menselijke expressie, en vertaalt vreugde, vitaliteit en connectiviteit naar een visuele taal die direct herkenbaar is. De figuur van de “Man met de Kruik” vat Haring’s verkenning van transformatie, multipliciteit en de interactie tussen individuele en collectieve ervaring samen, en weerspiegelt zijn levenslange betrokkenheid bij maatschappelijke thema’s via beeldende schilderijen die voor het publiek toegankelijk zijn. Het werk illustreert de blijvende erfenis van Haring: zijn vermogen om visueel boeiende, maatschappelijk resonante en diep menselijke kunst te creëren. Het is zowel een viering van beweging en energie als een ontroerende weerspiegeling van Haring’s vernieuwende visie op de hedendaagse kunst van het late twintigste eeuw.)