Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografie van Joan Miró (*)
Deze werken reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt ter illustratie van het poëzieboek “Parler Seul” (**) (Spreek alleen), geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op 100% katoenen vellum-papier van hoog gewicht.
Ondertekend op de plaat.
Stempel van de uitgever en van de Erfrecht- of Miró-erfopvolging op de bladzijde.
Inclusief Echtheidsverklaring (COA).

Specificaties:

- Afmetingen drager: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaartal: 2004
- Editie: 1000 ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een plat versterkt kartonpakket. De verzending zal aangetekend zijn met volgnummer.

De verzending zal bovendien volledige verzekering omvatten ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige restitutie bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en aan zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten. Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en als kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein stadje in de Baix Camp, zal de tegenhanger zijn van de intellectuele prikkel die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig samen met surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd woonde. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulering door abstract-expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, in het midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkomgeving, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio ontwerpt die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op beeldhouwkunst en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig eerst en later dat van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn werk. De band met het aardse en de belangstelling voor alledaagse voorwerpen en de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor het academisme, op zoek naar een constante wereldwijde en zuivere kunst, zonder aangesloten te zijn bij een specifieke beweging. Gevormd door de vormen en openbare manifestaties, toont Joan Miró door middel van de plastische daad zijn rebellerij en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen. Dit samenspel van krachten zal hem leiden tot de creatie van een unieke en vrijwel persoonlijke taal die hem situeert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve levendigheid van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn.
(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en aan zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academy La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een traditionelere manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als mens en kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein plaatsje in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen voor de intellectuele onrust die in Parijs heerst, waar hij in de jaren twintig verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
Het aansporen naar abstract-expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, in het midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert het atelier zal ontwerpen dat hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op beeldhouwkunst en keramiek, tot zijn dood in 1983.
Het verankeren in het landschap van Mont-roig eerst en later dat van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met de aarde en de interesse in alledaagse voorwerpen en in de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor het academisme, in de constante zoektocht naar een globale en zuivere kunst, onafhankelijk van enige specifieke beweging. Het inhoud geven aan vormen en openbare manifestaties, gebeurt via de plastische daad waarin Joan Miró zijn rebellerij en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen toont. Deze krachtsverhouding zal hem leiden tot het creëren van een unieke en uiterst persoonlijke taal die hem als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de XXe eeuw plaatst.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en schrijver. De uitermate spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereide schetsen, dragen de inventieve geestdrift van Tzara’s willekeurige verzen.
De oorspronkelijke editie was onder verantwoordelijkheid van Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte.