Plinio Martelli - Untitle

Volledige foto in lijst met afmetingen 73x53

Plinio Martelli (1945-2016) ademde kunst vanaf zijn jeugd: zijn vader en grootvader waren immers schilders. De eerste was dicht bij Menzio, Quaglino en Fico, de tweede bij Carrà, Bonzagni en Malerba. Vanaf zijn beginjaren, nadat hij de Albertina‑academie onder leiding van Paulucci en Calandri had gevolgd, nam hij deel aan talrijke groepstentoonstellingen, waaronder de historische Fluxuste beurs van 1967 in galerie Il Punto en het jaar daarop aan de tentoonstelling van Marcello Rumma, verzorgd door Germano Celant, “Arte Povera + Azioni Povere”, in Amalfi, waarna hij zijn eerste solo‑tentoonstelling opzette in 1969 in de vooraanstaande galerie Christian Stein, waarmee hij een langdurige samenwerking aanging. Zijn werk wijst meteen naar een onderzoek naar de transformatie van de artistieke taal door het gebruik van ongebruikelijke materialen, versmolten tot suggestieve en evocatieve sculpturen. Belangrijke zijn zijn tentoonstellingen van de jaren zeventig bij galerie LP220, evenals zijn experimenten op filmgebied die hem een uitnodiging opleverden voor de Venetië‑Biënnale van 1978.

Veelzijdige kunstenaar, Martelli betrekt fotografie als metafoor van de schilderkunst, waardoor hij een persoonlijke, direct herkenbare stijl ontwikkelde dankzij een lichtgebruik dat is gericht op het onderzoeken van de existentiële dimensie van zijn onderwerpen.

Pionier in het herontdekken van tatoeage als vorm van artistieke en narrative expressie, heeft hij vervolgens de wereld van erotiek in haar intiemste en soms extreme kneepjes verkend. Altijd gefascineerd door het idee van het “Corpo illustrato ed Inciso” reconstrueert hij fotosets die een klassieke, gotische, noir, erotische sfeer oproepen, met een Trash‑smaakh, ironie en provocatie.

Een Mise en Scene met evocatieve beelden, waarbij de constructie dichter bij het idee van de “Ritratto in Studio” komt, met duidelijke verwijzingen naar de Klassieke en Manièristische schilderkunst en een iconografie die idealiter fetisjistisch is en ons terugverwijst naar de sensualiteit van erotische beelden uit het verleden.

Het lichaam van de “Modella” wordt benadrukt door de tatoeage “Comme metafora della Pittura” die tegelijk gevangen en geketend is door de schaduwen en lichten van de sets en door de voorwerpen die het “Ritratto” vormen; alles verandert in een alchemisch, mysterieus en sensueel universum, en verenigt zo een voorstelling van de beeldvorming van Estetica Diversa, paradoxaal met een irriterende en waardevolle ironie.

Zijn werk is wereldwijd tentoongesteld in privégalerijen en openbare musea: Turijn, Milaan, Bologna, Bozen, Parijs, Keulen, Sydney, Londen, New York, Barcelona, Palma de Mallorca, Brussel. Zijn werken maken deel uit van de collecties van verschillende musea, waaronder de Galleria d’Arte Moderna in Turijn.