Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografía de Joan Miró (*)
Deze werken reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt om het dichtbundel “Parler Seul” (*) (Alleen spreken) te illustreren, geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op 100% katoenen vellumpapier van hoog gramgewicht.
Gesigneerd op de plaat.
Stempel van de uitgever en van de Succession Miró op de achterzijde van de bladzijde.
Inclusief Certificaat van Echtheid (COA).

Specificaties:

- Formaat drager: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaar 2004
- Uitgave: 1000 ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst noch tentoongesteld geweest, en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig worden behandeld en verpakt in een versterkt plat kartonnen pakket. De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer.

De verzending omvat bovendien volledige verzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten. Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en kunstenaar vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp-regio, zal het tegenwicht vormen voor de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
Het vuur van abstracte expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert het atelier zal ontwerpen dat hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met beeldhouwen en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De binding met het landschap van Mont-roig als eerste en daarna Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met de aarde en de belangstelling voor alledaagse voorwerpen en voor de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een globale en zuivere oeuvre, niet toebedeeld aan een bepaald beweging. In inhoud en in openbare verschijningen is het via het plastische gebleken waar Joan Miró zijn rebellerij en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen toont. Dit spanningsveld van krachten leidt tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem plaatst als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De helder spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereidend schetswerk, hebben de inventieve scherptedraad van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en kunstenaar vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp-regio, zal het tegengewicht vormen voor de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
Het vuur van abstracte expressie ontdekt hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert het atelier zal ontwerpen dat hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met beeldhouwen en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De binding met het landschap van Mont-roig als eerste en daarna Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met de aarde en de belangstelling voor alledaagse voorwerpen en voor de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een globale en zuivere oeuvre, niet toebedeeld aan een bepaald beweging. In inhoud en in openbare verschijningen is het via het plastische gebleken waar Joan Miró zijn rebellerij en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen toont. Dit spanningsveld van krachten leidt tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem plaatst als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De helder spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereidend schetswerk, hebben het inventieve vuur van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte.