Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafie van Joost Swarte (*).
Geïnspireerd op “Eindelijk vrijheid”.
Luxe editie op hoogwaardig katoenvellum papier (300 g/m2).
Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Harleem.
Status: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus verkeert het in perfecte staat).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen doos. De verzending is aangetekend met traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx)

De verzending bevat bovendien transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de beroemdste Nederlandse striptekenaars. Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en begon te publiceren in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet beperkt tot strips, want hij is ook succesvol als ontwerper, architect en glazenier, altijd herkenbaar aan zijn heldere lijn. Als mede-eigenaar van Uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van vele bekroonde Nederlandse boeken. Hij was een van de oprichters van de Haarlemse Internationale Stripdagen en is een voorvechter van strips in de kunstwereld.
Zonder twijfel is Joost Swarte een van die iconische striptekenaars van de hedendaagse strip; zijn stijl vertoont in uiterlijk overeenkomsten met die van Hergé en diens creaties, en dat heeft logica, want niets beter dan het uiterlijk van bestaande modellen om het succes van personages en verhalen te garanderen. In dit opzicht, Swarte, die nog steeds leeft, werd geboren in 1947, en is niet dezelfde generatie als Hergé; zijn creaties ontstonden met een vertraging van een paar decennia, Tintin is al een volledig gevestigd product.
Swarte creëert sommige van zijn personages met bepaalde overeenkomsten qua esthetiek met wat Hergé bood, en ook sommige daarvan geeft hij een avonturenverhaal, misschien minder verfijnd dan Tintin, maar het maakte het mogelijk, als onderliggend doel van vele tekenaars uit de twintigste eeuw, om kinderen, al is het maar in hun verbeelding, naar plaatsen te brengen die ze in het echt zelden zouden bezoeken.
Het onderscheidende kenmerk van deze briljante Nederlandse tekenaar, waarmee hij zijn tekeningen vooral accentueert, is dat zijn academische basis industrieel designer is; daardoor krijgen de personages in zijn platen meer nadruk ten koste van de achtergrond, meubels en landschappen die ze omringen. Hij tekent niet om een verhaal op te bouwen, maar zijn tekeningen vormen het verhaal zelf; zijn personages zijn geloofwaardiger, fictief gezien, omdat zijn panelen een grote expressieve rijkdom hebben.
Die academische bagage is een investering waarmee Swarte ons zijn visie schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil worden. Als hij een machine moet tekenen, is het geen eenvoudig object: het wordt gecompliceerder, het is als een gedetailleerde catalogus vol producten van een meubelwinkel, gereedschappen, machines, auto’s, gebouwen en zelfs mode.
Wanneer hij de kans krijgt om mechanismen te tekenen, komen ze tot leven; het is alsof hij het schets- of prototype van iets tekent dat werkelijkheid kan worden, iets wat volgens zijn instructies in werking kan gaan. Ik weet niet welke kennis mechanica Swarte zou kunnen hebben, maar zeker zijn ontwerpen blijven niet beperkt tot een loutere dagdroom.
En dan zijn er zijn personages; laten we ervan uitgaan dat het lezen van zijn strips enigszins onsamenhangend, surrealistisch, misschien excentriek is, maar bepaalde personages zijn zo surrealistisch als dieren die menselijk handelen, honden op twee benen gekleed als mensen, of dieren die spreken en redeneren zoals jij en ik.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat een van zijn beroemdste personages moeilijk te definiëren is: Jopo de Pojo, een jonge schichtig, zonder kwaadaardigheid, die in problemen raakt zonder er echt naar te streven, het resultaat van dubbele betekenissen, vergissingen, onoplettendheden, toevalligheden… Het iconische Jopo de Pojo is een jongen die zwart van huid zou kunnen zijn, die een aap zou kunnen zijn en die een pluim heeft die ook moeilijk in een dierfiguur te plaatsen is.
Een andere van zijn personages, volledig menselijk, is Anton Makassar, een soort gek onderzoeks- (ontwerp) figuur die op een bepaalde manier aan professor Bacterio (Mortadelo y Filemón) denkt uit onze beroemde en niet altijd erkende Ibáñez (die een belangrijke prijs in zijn leven verdient maar die hem niet toekomt).
Ook hebben we een interessant transgressief element in Swarte, met zijn hele oeuvre en volwassenheid in de jaren 70 en 80, die een cultuur uit Midden-Europa uitdragen waarin seks en pornografie geen taboes kenden; in dit opzicht hebben zijn personages geen enkele schaamte om naakt te verschijnen (volledig) en met bedscènes, zonder dat dit als aanzet tot promiscuiteit voor de jeugd wordt geïnterpreteerd. En het is waar, want niets is er erger voor seksuele wanen dan iets gevaarlijks in zoiets natuurlijks als ons lichaam te zien; die repressies hebben in onze recente geschiedenis veel seksuele ontuchters voortgebracht.
Er is één aspect van Joost Swarte dat altijd opvalt in elke biografie: hij had de kans om werkelijk te ontwerpen en uit te voeren, want hij ontwierp en realiseerde het Toneelschuur-theater in Haarlem. Haarlem in Nederland is een van die steden—vraag me niet waarom, persoonlijke redenen—waar ik ooit naartoe zou willen gaan en waarvan ik vrees dat ik er nooit zal komen. Zijn ontwerp is, wat in elk geval, intrigerend en ik beschouw het als een voortzetting van zijn strips. Hij heeft ook appartementencomplexen ontworpen.
Swarte is meer dan alleen een striptekenaar; zijn ontwerpen bestrijken van alles: glas-in-loodramen, muurschilderingen, affiches en posters (die nu echte verzamelobjecten zijn), speelkaarten, tapijten, cadeaupapier… Zonder twijfel een tekenaar die nodig is voor de evolutie van de hedendaagse strip.