Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée-prints (*) van Keith Haring (**)
reproductie van het werk “Untitled”, zeefdruk gemaakt door Haring in 1989.
Luxe-editie op hoogwaardig matte digitale kunstpapier, conserverend 250 g/m². Een zeer veelzijdig en hoogwaardig papier, vervaardigd in Duitsland met houtpulp vrij van zuur en chloor.
Drukwerk gemachtigd door Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Vloeien bladdiameter: 60 x 47 cm
- Motiefdiameter: 50 x 37 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professioneel kunst-dossier, daarom wordt het geleverd in een onberispelijke staat).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkt kartonpakket. De verzending zal worden voorzien van een track-and-trace-nummer (UPS DPD DHL FedEx)

De verzending omvat tevens transportverzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, voor rekening van de koper.

(*) Giclée is een term die verwijst naar een type hoogwaardige fijne-artsdrukkunst, digitaal vervaardigd met inkjet-printers. Dit proces maakt gebruik van pigmentvloeistoffen en gespecialiseerde papiersoorten om een hoge scherpte, kleurprecisie en duurzaamheid te bereiken, ideaal voor reproducties van kunst en fotografie.

(**) Keith Haring werd geboren in 1958 in Reading, Pennsylvania, Verenigde Staten.
Hij groeide op in Kutztown en toonde vanaf jonge leeftijd een grote interesse in kunst. Hij studeerde grafisch ontwerp aan The Ivy School of Professional Art in Pittsburgh, en toen hij 19 was, openlijk homoseksueel, verhuisde hij naar New York, waar hij inspiratie vond in graffiti-kunst en zich aanmeldde bij de School of Visual Arts, waar hij invloed ondervond van Keith Sonnler en Joseph Kossuth, die hem aanspoorden zich te ontwikkelen tot conceptkunstenaar na experimenteren met vorm en kleur.
Haring trok de aandacht van het publiek in 1980 toen hij begon afbeeldingen te tekenen die op cartoons leken met een marker in de metro van Manhattan, en later tekeningen maakte met witte krijt op zwarte panelen bedoeld voor reclame, wat hem meerdere arrestaties opleverde.
Zijn strakke lijnen, levendige kleuren en actieve figuren droegen krachtige boodschappen over leven en eenheid en zijn tentoonstellingen werden vastgelegd door fotograaf Tseng Kwong Chi.
Ook in deze periode organiseerde hij een tentoonstelling in Club 57 en nam hij deel aan een show op Times Square, waar hij voor het eerst dieren en menselijke gezichten tekende.
Zijn eerste solo-expositie vond plaats in Tony Shafrazi Gallery in 1981, hetzelfde jaar waarin hij deelnam aan Documenta 7 in Kassel, Duitsland.
In 1982 raakte hij bevriend met opkomende kunstenaars uit die tijd zoals Kenny Sharf, Madonna en Jean-Michel Basquiat, en leerde zelfs de beroemde Andy Warhol kennen.
In 1984 ging Haring naar Australië en schilderde verschillende muurschilderingen in Melbourne en Sydney, en kreeg zelfs geld voor zijn werk van de National Victoria Gallery en het Australian Centre for Contemporary Art.
Ook maakte hij bezoeken en schilderde hij in Rio de Janeiro, het Musée d'Art Moderne de Paris, Minneapolis en Manhattan.
Zelfs in deze periode ontwierp hij een roze jasje dat Madonna droeg om haar nummer “Like a Virgin” uit te voeren in het programma “Solid Gold”.
In 1985 organiseerde het Musée d'Art Moderne in Bordeaux een tentoonstelling van zijn werk, en nam hij also deel aan de Parijse Biennale.
In november van dat jaar verscheen hij op MTV waar hij schilderde in een programma geleid door vriend Nick Rhodes van Duran Duran.
In 1986 schilderde hij muurschilderingen in Amsterdam, Parijs, Phoenix en Berlijn, schilderde ook het lichaam van Grace Jones voor haar videoclip van het nummer “I’m Not Perfect”, en opende een winkel om zijn werk te verkopen in SOHO.
Tegen die tijd begonnen zijn werken de sociaal-politieke problemen van die tijd te weerspiegelen, zoals anti-apartheid, AIDS en drugs.
Hij maakte ook pop-artwerken voor merken als Absolut Vodka, Lucky Strike en Coca-Cola, en ontwierp zelfs de hoes van het benefietalbum “A Very Special Christmas”, waarin zijn vriendin Madonna was opgenomen.
In 1988 werd hij opgenomen in een selecte lijst van kunstenaars wiens werk op de etiketten van Chateau Mouton Rothschild stond, en datzelfde jaar kreeg hij de diagnose AIDS, waardoor hij in het volgende jaar de Keith Haring Foundation oprichtte, met als doel de maatschappelijke problemen die met deze ziekte samenhangen aan te pakken en het werk van de kunstenaar onder de aandacht te brengen via tentoonstellingen, publicaties en licenties van zijn werk.
In juni 1989 schilderde hij zijn laatste publieke werk op een muur van het klooster van de Kerk van San Antonio in Pisa. Dit werk kreeg de titel “Tuttomondo”.
Keith Haring overleed op 16 februari 1990 op 32-jarige leeftijd aan AIDS.

(**) "The Man of the Cup", 1989, is een levendig getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om speelse beelden te combineren met diep symbolisch begrip. Deze zeefdruk vangt de kenmerkende energie van Haring, met gewaagde lijnen, felgekleurde vlakken en een dynamische compositie die een figuur tegelijk pretentieus en betoverend maakt. De centrale figuur, waarvan het rompsegment is opgesplitst en doet denken aan een gestapelde matroeska, wordt vastgelegd in volle beweging, met de armen omhoog in een exuberante gebaar, stralend van vitaliteit en beweging. De omliggende lijnen en vormen versterken dit gevoel van kinetische energie en veranderen de figuur in een baken van levendigheid en beweging.
Tegen een indrukwekkende blauwgroene achtergrond met paarse stippen laat het werk het meesterlijke gebruik van contrast en ritme door Haring zien. De interactie van kleur, vorm en beweging belichaamt Harrings interesse in de universaliteit van menselijke expressie, en vertaalt vreugde, vitaliteit en verbondenheid naar een visuele taal die onmiddellijk herkenbaar is. De figuur van de “Man of the Cup” vat Harrings verkenning van transformatie, multipliciteit en de interactie tussen individuele en collectieve ervaring samen, en weerspiegelt zijn levenslange toewijding aan sociale thema’s door middel van toegankelijke beelden.
Dit werk illustreert Harrings blijvende nalatenschap: zijn vermogen om visueel aantrekkelijke, sociaal resonant en diep menselijk kunst te creëren. Het is zowel een viering van beweging en energie als een ontroerende reflectie van Harrings vernieuwende visie op de hedendaagse kunst eind twintigste eeuw.