Plinio Martelli - Untitle

De foto wordt verkocht met lijst met afmetingen 73x53
Plinio Martelli (1945-2016) ademde kunst al vanaf zijn jeugd: zijn vader en grootvader waren immers schilders. De eerste was een naaste collega van Menzio, Quaglino en Fico, de tweede van Carrà, Bonzagni en Malerba. Sedert zijn begin nam hij deel aan talrijke groepstentoonstellingen, nadat hij de Accademia Albertina had doorlopen onder leiding van Paulucci en Calandri: onder meer aan de historische Fluxus-evenement van 1967 in de galleria Il Punto en, het jaar daarop, aan de tentoonstelling van Marcello Rumma, verzorgd door Germano Celant, “Arte Povera + Azioni Povere”, in Amalfi, waarna hij in 1969 zijn eerste solotentoonstelling had in het prestigieuze Christian Stein-galerij, met wie hij een langdurige samenwerking aanging. Zijn werk richtte zich onmiddellijk op een onderzoek naar de transformatie van de artistieke taal door het gebruik van ongewone materialen, smeltend in suggestieve en evocatieve beelden. Belangrijke zijn diens tentoonstellingen in de jaren zeventig bij de LP220-galerij, evenals zijn experimenten op filmgebied die hem een uitnodiging opleverden voor de Biënnale van Venetië in 1978.
Een veelzijdige kunstenaar, waagt Martelli zich aan fotografie als metafoor voor schilderkunst, en bouwt zo een persoonlijke, sterk herkenbare stijl op dankzij een lichtgebruik dat is gericht op het onderzoeken van de existentiële dimensie van zijn onderwerpen.
Pionier in het herontdekken van tattoo als uitingsvorm van kunst en narratief, heeft hij daarna de wereld van de erotiek in haar meest intime en soms extreme aspecten verkend. Gefascineerd door het idee van het “Geïllustreerde en Gegraveerde Lichaam” reconstrueert hij Fotosets die een klassieke, gotische, noir, erotische sfeer oproepen, met Trash-smaak, ironie en provocatie.
Een “Mise en Scene” met beelden die een evocatieve nasmaak hebben, waarin de opbouw dichter bij het idee van het “Portret in Studio” ligt, met duidelijke verwijzingen naar de Klassieke en Maniëristische Schilderkunst en een iconografie die idealiter fetisjerig is, verwijzend naar de sensualiteit van erotische beelden uit het verleden.
Het lichaam van de “Model” wordt geaccentueerd door de Tattoo als “metafor a van de Schilderkunst”, tegelijkertijd gedwongen en geketend door de schaduwen en lichten van de sets en door de voorwerpen die haar “Portret” sieren; alles verandert in een geheimzinnig en sensueel alchemisch universum, waarmee een voorstelling ontstaat van een andere esthetiek, paradoxaal met een ironie die ridicuul en waardevol is.
Zijn werk is wereldwijd tentoongesteld in privégalerijen en publieke musea: Torino, Milaan, Bologna, Bolzano, Parijs, Keulen, Sydney, Londen, New York, Barcelona, Palma de Mallorca, Brussel. Zijn werken maken deel uit van de collecties van diverse musea, waaronder de Galleria d’Arte Moderna di Torino.
..