Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Mutter Erde (1920)

Medium: Houtsnede & Gouache
Materiaal: Papier
Afmetingen: 26,5 x 17 cm / bevestigd op rood karton 31 x 31 cm

Uitgever: Edition Panderma, Basel
Jaar: 1920
Handtekening: Getekend

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Particuliere collectie, Basel

Conditie / Restauratie:
mint archiefconditie

Nadere informatie:

Een zeldzame beperkte editie van de draagbare collectie post-oorlogs en hedendaagse kunst La Lune en Rodage III. Dit is een niet-genummerde kopie uit 230 uitgaven (65 hors commerce waren niet genummerd) en maakt deel uit van de derde serie van de La Lune en Rodage-boeken. La Lune en Rodage werd gepubliceerd in drie volumina in 1960, 1965 en 1977 en bevatte in totaal ongeveer 180 kunstwerken die een verslag geven van de artistieke avant-garde-scène tussen de jaren vijftig en zeventig. De kunstwerken werden verzameld door Carl Laszlo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die met belangrijke werken bijdroegen, vaak een keerpunt in hun productie en carrière markeerden: zo is Enrico Castellani’s werk bijvoorbeeld zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en Piero Manzoni's Multiple Achrome is de enige die door de kunstenaar werd vervaardigd.

Lothar Schreyer studeerde aanvankelijk kunstgeschiedenis aan de Universiteit Heidelberg, daarna rechten in Berlijn en Leipzig. In 1910 promoveerde hij op literair en artistiek medeemwerkrecht. Hij begon zich als schrijver te ontplooien en liet zich tegelijk bij Emil Milan opleiden in theaterregie. Tussen 1911 en 1918 werkte hij als dramaturg en regie-assistent bij het Deutsches Schauspielhaus in Hamburg. Daarnaast droeg hij tussen 1916 en 1928 de redactie van Herwarth Waldens tijdschrift „Der Sturm“. Tegelijk gaf hij tot 1924 les aan de Sturm-Schule voor Bühnenkunst en pantomime. In 1918 richtte Schreyer samen met Herwarth Walden de expressionistische Sturm-Bühne op, die hij tot 1921 leidde. In deze periode werden ook Schreyers eerste stukken opgevoerd (bijv. Kreuzigung, Kindssterben).

In 1921 werd Schreyer door Walter Gropius aangesteld als Meister en leider van de Bühnenwerkstatt aan het Staatliche Bauhaus Weimar en hij doceerde daar tot 1923. Na het mislukken van zijn voorstelling „Mondspiel“ verliet hij het Bauhaus. Op aanbeveling van Adolf Behne nam hij een aanstelling aan het Zentralinstitut für Erziehung und Unterricht in Berlijn aan. In 1924 werd hij bestuurslid van de oprichting van de Waldorfschule in Berlijn en daarna tot 1927 tijdelijk leider van de Kunstschule Der Weg in Berlijn. Van 1928 tot 1932 was hij chefredacteur en hoofdredacteur voor cultuur en geesteswetenschappelijke literatuur bij de Hanseatische Verlagsanstalt in Hamburg. Na de toetreding tot het katholicisme in 1933 werkte Schreyer onder het pseudoniem Angelus Pauper als schrijver en schreef onder andere voor de Caritasverlag Heiligenlegenden. Na 1945 publiceerde hij voor het Herder Verlag en zette zich in voor de Caritas-organisatie. Tot aan zijn dood in 1966 was hij actief als schilder. (Bron: https://www.bauhaus100.de/de/damals/koepfe/meister/lothar-schreyer/)