Erich Buchholz (1891-1972) - Composition

Erich Buchholz: Samenstelling uit La Lune en Rodage III (1977)

Een afdruk uit een van de belangrijkste verzamelaarportefeuilles van de twintigste eeuw — Carl Laszlo's La Lune en Rodage, gepubliceerd in drie delen (1960, 1965, 1977) door Edition Panderma, Basel. De portefeuille is een verplaatsbaar museum van de na-oorlogse avant-garde, samengesteld door Laszlo uit bijdragen van Lucio Fontana, Piero Manzoni, Jean Arp, Meret Oppenheim, Otto Piene, Victor Vasarely, Enrico Castellani, Hundertwasser en anderen — vele van wie cruciale vroege werken speciaal voor het project hebben bijgedragen.

Deze Buchholz‑druk keert terug naar een van zijn fundamentele composities uit 1920 — het oorspronkelijke schilderij waarvan het werk in de permanente collectie van het Museum of Modern Art, New York (Composition, 1920) is opgenomen. Het motief behoort tot de kleine, geconcentreerde groep werken die Buchholz in Berlijn produceerde tussen 1918 en 1924, toen hij in het centrum stond van de Europese niet-figuratieve kunst naast El Lissitzky, László Moholy-Nagy, László Péri en Ernő Kállai — contacten die hij vestigde tijdens de iconische tentoonstelling Erste russische Kunstausstellung / Constructivism and Suprematism van de Van Diemen Gallery in 1922. Na 1925 trok Buchholz zich terug uit de artistieke activiteit, en vanaf 1933 werd hij door de nationaalsocialistische autoriteiten het schilderen verboden. Hij hervatte pas na 1945 het werk. Afdrukken die rechtstreeks verwezen naar zijn Berlijnse periode van 1918–1924 zijn derhalve schaars op de markt.

Geprint op Vergé-papier, gesigneerd en gedateerd. Dit is een niet-nummerde kopie uit het derde deel van de serie (totaal editie van 230, waarvan 65 hors commerce-prints zonder nummering zijn uitgegeven). Het vel is professioneel bevestigd op archiefkarton (32 × 32 cm) en verkeert in mint‑archieftoestand.

Herkomst: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel.

Erich Buchholz (1891 Bromberg / Bydgoszcz – 1972 Berlijn) was een Duitse schilder en drukkunstenaar, en een centrale figuur van de Berlijnse Constructivistische scène van het begin van de jaren twintig. Zijn eerste solotentoonstelling werd gehouden in Herwarth Walden's Galerie Der Sturm in 1921. Zijn schilderijen, schilderachtige reliëfs en houtsnedes uit deze periode anticiperen op zorgen die later door de Bauhaus- en De Stijl-cirkels werden ontwikkeld. Werken bevinden zich in het Museum of Modern Art, New York; de Berlinische Galerie; de Nationalgalerie Berlin; het Sprengel Museum, Hannover; en andere grote publieke collecties.