Emilio Isgrò (1937) - Sans titre

De meest ervaren verzamelaars en fijnproevers zullen een ongelofelijk zeldzaam kenmerk in dit werk van meester Emilio Isgrò opmerken, namelijk deze nuance van de doorhaling, deze woorden die gedeeltelijk zichtbaar blijven voor wie oplettend en nieuwsgierig is.

Dit is een kenmerk van deze zeefdruk, gedrukt in slechts 40 exemplaren, die het tot een uniek stuk maakt in de schildercyclus van de meester, die meestal ofwel het woord volledig doorhaalt of het zichtbaar laat, terwijl hier de “nuance van de doorhaling” is toegevoegd.

Emilio Isgrò met doorhaling is een grote voorloper geweest van de bekendmaking van de waardevermindering en de verarming van het woord, van de taal, van de waarde die woorden bezitten, een fenomeen dat we vandaag de dag meer dan ooit meemaken.
De meester begon in 1964 wat nu alledaags is te agenderen, waarschijnlijk, laten we deze leegte in de waarde van het woord opmerken, gezien als drager-object van ideeën, in alle vormen te ontvouwen, van televisie-discussies, in krantenkoppen, in de verspreiding door de massamedia en in de steeds kleinere lezende samenleving die we aan het creëren zijn.
Minder woorden, minder cultuur in omloop, maar dit leidt, los van kritische kunstdiscours, tot wat in de samenleving?
Het vermogen om te redeneren, en ik voeg daaraan toe het vermogen om te redeneren met kritisch en eigen denken, wordt bepaald door de hoeveelheid en kwaliteit van de woordenschat die een individu bezit; we kunnen niet verder denken dan de woorden die we kennen, zoals men geen huis kan bouwen zonder al het benodigde materiaal, des te meer materiaal ontbreekt, des te minder compleet, stabiel en uitvoerbaar het huis zal zijn.
Door de woorden te beperken, beperken ook de concepten die iemand kan creëren en het vermogen om die uit te drukken of zich uit te drukken.
Gelijk aan het axiom was minder woorden gelijk aan minder gedachten, krijgt Isgrò’s werk een zeer hoge culturele en artistieke waarde.
Het verbergen van woorden achter de doorhaling is een manier voor de meester om nieuwsgierigheid bij de ontvanger van het werk te laten ontstaan, een manier om ons aan te raden onder het woord te gaan verkennen, ons voor te stellen wat er in relatie tot wat “vrijelijk” gelezen kan worden onder het woord zou kunnen zijn.
Een conceptueel, ontdekkend proces, onderzoeks- en reflectie op de woorden en hun positionering, bijna alsof Isgrò de pedagogische rol van leraar op zich neemt, als intellectueel.
Maar Isgrò is niet slechts een “docent”, hij is ook een schepper van nieuwe syntactische en formele regels, een ontwikkelaar van nieuwe verhalen, maar ook een aandachtige satiricus, de meester is wat een intellectueel zou moeten zijn: een “ontwaakser van het bewustzijn”.
Emilio Isgrò plaatst zich dus in de kunstgeschiedenis als een wachter van het woord en bij uitbreiding van de cultuur, een fundamentele rol die we steeds meer nodig hebben.

De afmetingen van het werk zijn 80 x 60 cm.

Het nummer van de tirage kan niet overeenkomen met het nummer van de foto.

De herkomst van het werk is van Galerie Grafica Manzoni, die het certificaat van echtheid afgeeft.