Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografie van Joan Miró (*)
Deze werken reproduceren een van de illustraties die Miró oorspronkelijk maakte om het dichtbundelboekje “Parler Seul” (**) (Spreek Alleen) te illustreren, geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op 100% katoenen vellum-papier van hoog grammage.
Gesigneerd op de plaat.
Stempel van de uitgever en van de nalatenschap Miró op de bladzijde-omslag.
Inclusief Echtheidscertificaat (COA).

Specificaties:

- Afmetingen steun: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaartal: 2004
- Uitgave: 1000 ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en steeds bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkte platte kartonnen doos. De verzending zal gecertificeerd zijn met een traceernummer.

De verzending bevat bovendien volledige verzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij trok naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten. Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en kunstenaar zullen vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp, zal de tegenhanger vormen van de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulatie van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, in het midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert een atelier ontwierp zoals hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met beelden en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig en daarna dat van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de belangstelling voor alledaagse voorwerpen en de natuurlijke omgeving vormen de ondergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontkomt aan het academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een universeel en puur werk, los van enkele vaste stromingen. In de vormen en openbare uitingen ligt de inhoud; door de plastische daad toont Joan Miró zijn rebellerende houding en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen die hem omringen. Dit samenspel van krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem plaatst als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, rechtstreeks op rots gebeiteld met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben het inventieve brio van Tzara's willekeurige verzen.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en omvatte 72 originele litho's van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging tegen de wil van zijn ouders naar de academie La Llotja, die wilden dat hij op een traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en als kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp, zal de tegenhanger zijn van de intellectuele onrust die in Parijs heerst, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde met surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar maakte hij kennis met Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulatie van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert het atelier zal ontwerpen dat hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werk van sculpturen en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap Mont-roig en daarna Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de interesse in alledaagse voorwerpen en de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor het academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een universeel en puur werk, niet toe te voegen aan een bepaalde stroming. In de vormen en publieke uitingen ligt de inhoud, en het is via de plastische daad dat Joan Miró zijn rebellerende houding en een grote sensibiliteit voor politieke en sociale gebeurtenissen rondom hem laat zien. Deze tegenstelling van krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem neerzet als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, rechtstreeks in de steen getekend met zeer weinig voorbereidingsschetsen, hebben het inventieve elan van Tzara’s willekeurige verzen.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestond uit 72 originele litho’s van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn.