Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée-prints (*) van Keith Haring (**)
Reproductie van het werk “Untitled”, serigrafie gemaakt door Haring in 1989.
Luxe-editie op mat conservationeel digitaal papier van hoog gramgewicht (250 g/m²). Een zeer veelzijdig en hoogwaardig papier, vervaardigd in Duitsland met houtpulp vrij van zuur en chloor.
Door Artestar New York geautoriseerde afdruk. Copyright: Keith Haring Foundation

- Bladafmetingen: 60 x 47 cm
- Motiefafmetingen: 50 x 37 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest; altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus wordt in onberispelijke staat aangeboden).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkte kartonnen doos. De verzending is traceerbaar met een volgnummer (UPS DPD DHL FedEx)

De verzending bevat bovendien transportverzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige restitutie bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Giclée is een term die verwijst naar een soort hoogwaardige fine-art-prints, digitaal vervaardigd met inkjetprinters. Dit proces gebruikt pigmentinkt en gespecialiseerde papieren om een zeer hoge scherpte, kleurdiepte en duurzaamheid te bereiken, ideaal voor reproducties van kunst en fotografie.

(**) Keith Haring werd geboren in 1958 in Reading, Pennsylvania, Verenigde Staten. Hij groeide op in Kutztown en toonde van jongs af aan grote interesse in kunst. Hij studeerde grafisch ontwerp aan The Ivy School of Professional Art in Pittsburg, en op 19-jarige leeftijd, openlijk homoseksueel, verhuisde hij naar New York, waar hij inspiratie vond in graffiti en zich aansloot bij de School of Visual Arts, waar hij beïnvloed werd door Keith Sonnler en Joseph Kossuth, die hem aanspoorden zich als conceptueel kunstenaar te ontwikkelen na experimenten met vorm en kleur.
Haring trok de aandacht van het publiek in 1980 toen hij begon met tekeningen die op cartoons leken met een marker in de metro van de Grote Appel, en later tekende hij met witte krijtverf cartoons op zwarte panelen bedoeld voor reclame, wat hem meerdere keren arresteerde. Zijn strakke lijnen, levendige kleuren en actieve figuren droegen sterke boodschappen over leven en eenheid uit en zijn tentoonstellingen werden gefilmd door fotograaf Tseng Kwong Chi.
Ook in deze periode organiseerde hij een tentoonstelling in Club 57 en nam deel aan een show op Times Square, waar hij voor het eerst dieren en menselijke gezichten tekende. Zijn eerste solo-expositie vond plaats in Galerie Tony Shafrazi in 1981, hetzelfde jaar waarin hij deelnam aan Documenta 7 in Kassel, Duitsland.
In 1982 maakte hij vriendschap met opkomende kunstenaars van die tijd zoals Kenny Scharf, Madonna en Jean-Michel Basquiat, en maakte hij zelfs kennis met de beroemde Andy Warhol.
In 1984 ging Harin (sic) naar Australië en schilderde hij verschillende muurschilderingen in Melbourne en Sydney, en ontving hij geld voor zijn werk van het National Gallery of Victoria en het Australian Centre for Contemporary Art.
Ook maakte hij bezoekjes en schilderde in Rio de Janeiro, het Musée d'Art Moderne de Paris, Minneapolis en Manhattan.
In deze periode ontwierp hij zelfs een roze jas die Madonna gebruikte om haar nummer “Like a Virgin” uit te voeren op het programma “Solid Gold”.
In 1985 organiseerde het Musée d'Art Moderne in Bordeaux een tentoonstelling van zijn werk en nam hij ook deel aan de Parijse Biennale.
In november van dat jaar verscheen hij op MTV, waar hij een programma presenteerde met zijn vriend Nick Rhodes van Duran Duran.
In 1986 schilderde hij muurschilderingen in Amsterdam, Parijs, Phoenix en Berlijn, schilderde ook het lichaam van Grace Jones voor haar videoclip van het nummer “I’m not Perfect”, en opende een winkel om zijn werken te verkopen in SOHO.
Vanaf dat moment begonnen zijn werken sociale en politieke problemen van die tijd te weerspiegelen, zoals anti-apartheid, AIDS en drugs.
Ook maakte hij pop-art stukken voor merken zoals Absolut Vodka, Lucky Strike en Coca-Cola, en ontwierp zelfs de hoes van het benefietalbum “A Very Special Christmas”, waarop zijn vriendin Madonna meewerkte.
In 1988 werd hij opgenomen in een selecte lijst kunstenaars wier werken op etiketten van Château Mouton Rothschild verschenen, en in datzelfde jaar kreeg hij de diagnose AIDS, waardoor hij in het volgende jaar de Keith Haring Foundation oprichtte met als doel de sociale problemen rond deze ziekte aan te pakken en het werk van de kunstenaar onder de aandacht te brengen via tentoonstellingen, publicaties en licenties.
In juni 1989 schilderde hij zijn laatste publieke werk op een muur van het appartement van de San Antonio-kerk in Pisa. Dit werk kreeg de titel “Tuttomondo”.
Keith Haring overleed op 16 februari 1990 op slechts 32-jarige leeftijd ten gevolge van AIDS.

(**) "El Hombre de la Copa" (De Man met de Beker), 1989, is een levendig getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om speelse beelden te combineren met een diepe symbolische betekenis. Deze zeefdruk vangt de kenmerkende energie van Haring, met gedurfde lijnen, heldere kleurvlakken en een dynamische compositie die een figuur creëert die tegelijk grillig en boeiend is. De centrale figuur, wiens romp in segmenten is onderverdeeld alsof het een nestelige vorm is, wordt vastgelegd in volle beweging, met de armen omhoog in een exuberant gebaar, uitstralend vitaliteit en beweging. De omliggende lijnen en vormen vergroten dit gevoel van kinetische energie en veranderen de figuur in een baken van leven en beweging.
Op een opvallende groen-blauwe achtergrond met een paarse stippenachtergrond toont het werk het meesterlijke gebruik van contrast en ritme door Haring. De interactie van kleur, vorm en beweging belichaamt Harrings interesse in de universaliteit van menselijke uitdrukking, wat vreugde, vitaliteit en verbondenheid omzet in een visuele taal die onmiddellijk herkenbaar is. De figuur van de “Man met de Beker” vat Harrings exploratie van transformatie, multipliciteit en de interactie tussen individuele en collectieve ervaring samen, en weerspiegelt zijn levenslange toewijding aan maatschappelijke thema’s via beelden die voor een breed publiek toegankelijk zijn.
Dit werk illustreert Harring's blijvende nalatenschap: zijn vermogen om visueel boeiende kunst te creëren die sociaal resonant en diep menselijk is. Het is zowel een viering van beweging en energie als een ontroerende reflectie van Harrings vernieuwende visie op de hedendaagse kunst eind jaren tachtig.