Ei- 1180 g - (5)
Startbod
€ 1
Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 137727 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) is een diepblauwe metamorfe rots die als halfedelsteen wordt gebruikt en die sinds de oudheid om zijn intense kleur zeer gewaardeerd wordt. De naam is afgeleid van het Perzische woord voor de edelsteen, lāžward,[1] en dient als basis voor het woord voor „blauw” in verschillende talen, waaronder Spaans en Portugees azul en Engels azure. Lapis lazuli is een rots die vooral bestaat uit de mineralen lazuriet, pyriet en calciet. Al in de 7e millennium v.Chr. werd lapis lazuli gemijnd in de Sar-i Sang-mijnen,[2] in Shortugai, en in andere mijnen in de Badakhshan-provincie in het hedendaagse noord-oost Afghanistan.[3] Lapis lazuli artefacten, gedateerd op 7570 v.Chr., zijn gevonden in Bhirrana, de oudste vindplaats van de Indusbeschaving.[4] Lapis werd hoog gewaardeerd door de Indusbeschaving (3300–1900 v.Chr.).[4][5][6] Lapis-kralen zijn gevonden bij neolithische begrafenissen in Mehrgarh, de Kaukasus en zo ver als Mauritanië.[7] Het werd gebruikt in het begrafenismasker van Tutankhoton (1341–1323 v.Chr.).[8]
Tegen het einde van de middeleeuwen begon Europa lapis lazuli te importeren om het tot poeder te malen en ultramarijn pigment te maken. Ultramarijn werd gebruikt door enkele van de belangrijkste kunstenaars van de Renaissance en Barok, waaronder Masaccio, Perugino, Titian en Vermeer; het werd vaak gereserveerd voor de kleding van de centrale figuren in hun schilderijen, vooral de Maagd Maria. Ultramarijn is ook aangetroffen in tandsteen van middeleeuwse nonnen en schrijvers, mogelijk als gevolg van het lekken van hun verfborstels bij het produceren van middeleeuwse teksten en manuscripten.[9]
Geschiedenis
Opgravingen uit Tepe Gawra tonen aan dat Lapis lazuli aan Mesopotamië werd geïntroduceerd ongeveer in de late Ubaïde-periode, c. 4900–4000 v.Chr.[10] Een traditionele opvatting was dat de lapis lazuli 1.500 mijlen ten oosten van hier werd gedolven – in Badakhshan. Inderdaad, het Perzische لاژورد lāžavard/lāževard, ook geschreven لاجورد lājevard, wordt algemeen geïnterpreteerd als afkomstig uit een lokaal plaatsnaam.
Uit het Perzisch is het Arabisch لازورد lāzaward de etymologische bron van zowel het Engelse woord azure (via Oudfrans azur) als Medieval Latin lazulum, wat later „hemel” of „lucht” ging betekenen. Om te ontschotten, werd lapis lazulī ("steen van lazulum") gebruikt om de steen zelf aan te duiden, en dit is uiteindelijk het begrip dat in het midden-Engels terechtkwam.[11] Lazulum is etymologisch gerelateerd aan de kleur blauw en wordt als wortel gebruikt voor het woord blauw in verschillende talen, waaronder Spaans en Portugees azul.[11][12]
Mijnen in Noordoost Afghanistan blijven een belangrijke bron van lapis lazuli. Belangrijke hoeveelheden komen ook uit mijnen ten westen van het Baikalmeer in Rusland, en in de Andesgebergten in Chili, wat de bron is die de Inca gebruikten om artefacten en sieraden te bewerken. Kleinere hoeveelheden worden gedolven in Pakistan, Italië, Mongolië, de Verenigde Staten en Canada.[13]
Wetenschap en toepassingen
Samenstelling
Het belangrijkste minerale bestanddeel van lapis lazuli is lazuriet[14] (25% tot 40%),[citation needed] een blauw felspathoïde silicaatmineraal uit de sodalietfamilie, met de formule Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O .[15] Meeste lapis lazuli bevat ook calciet (wit) en pyriet (metaalconcentratie geel). Sommige monsters van lapis lazuli bevatten augiet, diopsiet, enstatiet, mica, hauyniet, hornblende, nosean en zwavelrijke löllingite geyeriet.
Lapis lazuli komt meestal voor in kristallijn marmer als gevolg van contactmetamorfose.
Kleur
Lapis lazuli gezien onder een microscoop (x240 vergroting)
De intense blauwe kleur is toe te schrijven aan de aanwezigheid van het trisulfier-radicaal anionen (S•−3) in de kristalstructuur.[16] De aanwezigheid van disulfide (S•−2) en tetrasulfide (S•−4) radicalen kan de kleur richting geel of rood verschuiven, respectievelijk.[17] Deze radicale anionen vervangen de chlorideanionen binnen de sodalietstructuur.[18] Het S•−3 radicale anion vertoont een duidelijke absorptieband in het bereik 595–620 nm met een hoge molaire absorptiviteit, wat leidt tot zijn felle blauwe kleur.[19]
Bronnen
Lapis lazuli wordt aangetroffen in kalksteen in de Kokcha-rivierdal in de provincie Badakhshan in noordoost Afghanistan, waar de mijnen van Sar-i Sang al meer dan 6.000 jaar bestaan.[20] Afghanistan was de bron van lapis voor de oude Perzische, Egyptische en Mesopotamische beschavingen, evenals de latere Grieken en Romeinen. Oude Egyptenaren verkregen het materiaal via handel met Mesopotamiërs, als onderdeel van de Egyptisch-Mesopotamische betrekkingen en van oude Ethiopië. Tijdens de hoogte van de Indusbeschaving, circa 2000 v.Chr., werd de Harappan-kolonie, nu Shortugai genoemd, nabij de lapismijnen gesticht.[7]
Naast de Afghaanse afzettingen wordt lapis ook gewonnen in de Andes (bij Ovalle, Chili); en ten westen van het Baikalmeer in Siberië, Rusland, bij de Tultui lazuriet-deposit. Het wordt in kleinere hoeveelheden gewonnen in Angola, Argentinië, Burma, Ethiopië, Pakistan,
Lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) is een diepblauwe metamorfe rots die als halfedelsteen wordt gebruikt en die sinds de oudheid om zijn intense kleur zeer gewaardeerd wordt. De naam is afgeleid van het Perzische woord voor de edelsteen, lāžward,[1] en dient als basis voor het woord voor „blauw” in verschillende talen, waaronder Spaans en Portugees azul en Engels azure. Lapis lazuli is een rots die vooral bestaat uit de mineralen lazuriet, pyriet en calciet. Al in de 7e millennium v.Chr. werd lapis lazuli gemijnd in de Sar-i Sang-mijnen,[2] in Shortugai, en in andere mijnen in de Badakhshan-provincie in het hedendaagse noord-oost Afghanistan.[3] Lapis lazuli artefacten, gedateerd op 7570 v.Chr., zijn gevonden in Bhirrana, de oudste vindplaats van de Indusbeschaving.[4] Lapis werd hoog gewaardeerd door de Indusbeschaving (3300–1900 v.Chr.).[4][5][6] Lapis-kralen zijn gevonden bij neolithische begrafenissen in Mehrgarh, de Kaukasus en zo ver als Mauritanië.[7] Het werd gebruikt in het begrafenismasker van Tutankhoton (1341–1323 v.Chr.).[8]
Tegen het einde van de middeleeuwen begon Europa lapis lazuli te importeren om het tot poeder te malen en ultramarijn pigment te maken. Ultramarijn werd gebruikt door enkele van de belangrijkste kunstenaars van de Renaissance en Barok, waaronder Masaccio, Perugino, Titian en Vermeer; het werd vaak gereserveerd voor de kleding van de centrale figuren in hun schilderijen, vooral de Maagd Maria. Ultramarijn is ook aangetroffen in tandsteen van middeleeuwse nonnen en schrijvers, mogelijk als gevolg van het lekken van hun verfborstels bij het produceren van middeleeuwse teksten en manuscripten.[9]
Geschiedenis
Opgravingen uit Tepe Gawra tonen aan dat Lapis lazuli aan Mesopotamië werd geïntroduceerd ongeveer in de late Ubaïde-periode, c. 4900–4000 v.Chr.[10] Een traditionele opvatting was dat de lapis lazuli 1.500 mijlen ten oosten van hier werd gedolven – in Badakhshan. Inderdaad, het Perzische لاژورد lāžavard/lāževard, ook geschreven لاجورد lājevard, wordt algemeen geïnterpreteerd als afkomstig uit een lokaal plaatsnaam.
Uit het Perzisch is het Arabisch لازورد lāzaward de etymologische bron van zowel het Engelse woord azure (via Oudfrans azur) als Medieval Latin lazulum, wat later „hemel” of „lucht” ging betekenen. Om te ontschotten, werd lapis lazulī ("steen van lazulum") gebruikt om de steen zelf aan te duiden, en dit is uiteindelijk het begrip dat in het midden-Engels terechtkwam.[11] Lazulum is etymologisch gerelateerd aan de kleur blauw en wordt als wortel gebruikt voor het woord blauw in verschillende talen, waaronder Spaans en Portugees azul.[11][12]
Mijnen in Noordoost Afghanistan blijven een belangrijke bron van lapis lazuli. Belangrijke hoeveelheden komen ook uit mijnen ten westen van het Baikalmeer in Rusland, en in de Andesgebergten in Chili, wat de bron is die de Inca gebruikten om artefacten en sieraden te bewerken. Kleinere hoeveelheden worden gedolven in Pakistan, Italië, Mongolië, de Verenigde Staten en Canada.[13]
Wetenschap en toepassingen
Samenstelling
Het belangrijkste minerale bestanddeel van lapis lazuli is lazuriet[14] (25% tot 40%),[citation needed] een blauw felspathoïde silicaatmineraal uit de sodalietfamilie, met de formule Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O .[15] Meeste lapis lazuli bevat ook calciet (wit) en pyriet (metaalconcentratie geel). Sommige monsters van lapis lazuli bevatten augiet, diopsiet, enstatiet, mica, hauyniet, hornblende, nosean en zwavelrijke löllingite geyeriet.
Lapis lazuli komt meestal voor in kristallijn marmer als gevolg van contactmetamorfose.
Kleur
Lapis lazuli gezien onder een microscoop (x240 vergroting)
De intense blauwe kleur is toe te schrijven aan de aanwezigheid van het trisulfier-radicaal anionen (S•−3) in de kristalstructuur.[16] De aanwezigheid van disulfide (S•−2) en tetrasulfide (S•−4) radicalen kan de kleur richting geel of rood verschuiven, respectievelijk.[17] Deze radicale anionen vervangen de chlorideanionen binnen de sodalietstructuur.[18] Het S•−3 radicale anion vertoont een duidelijke absorptieband in het bereik 595–620 nm met een hoge molaire absorptiviteit, wat leidt tot zijn felle blauwe kleur.[19]
Bronnen
Lapis lazuli wordt aangetroffen in kalksteen in de Kokcha-rivierdal in de provincie Badakhshan in noordoost Afghanistan, waar de mijnen van Sar-i Sang al meer dan 6.000 jaar bestaan.[20] Afghanistan was de bron van lapis voor de oude Perzische, Egyptische en Mesopotamische beschavingen, evenals de latere Grieken en Romeinen. Oude Egyptenaren verkregen het materiaal via handel met Mesopotamiërs, als onderdeel van de Egyptisch-Mesopotamische betrekkingen en van oude Ethiopië. Tijdens de hoogte van de Indusbeschaving, circa 2000 v.Chr., werd de Harappan-kolonie, nu Shortugai genoemd, nabij de lapismijnen gesticht.[7]
Naast de Afghaanse afzettingen wordt lapis ook gewonnen in de Andes (bij Ovalle, Chili); en ten westen van het Baikalmeer in Siberië, Rusland, bij de Tultui lazuriet-deposit. Het wordt in kleinere hoeveelheden gewonnen in Angola, Argentinië, Burma, Ethiopië, Pakistan,
Details
Aantal items
5
Minerale vorm
Ei
Supplement
lapis lazuli
Gewicht
1180 g
Land van herkomst
Afghanistan
Verkocht door
