Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print

Oorspronkelijke zeefdruk van Max Bill (*)

Dit werk werd uitgebracht door Galerie Thomas (München) ter gelegenheid van de tentoonstelling “Look At”

Gedrukt op Velinpapier.
Niet gesigneerd.
Bijgevoegd Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

Bladafmetingen: 67 x 67 cm.
Motiefafmetingen: 58 x 58 cm.
Jaar: 1972
Editie: onbekend.
Uitgever: Galerie Thomas (München)
Toestand: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld, altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in zeer goede staat verkeert)

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt. De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer.

De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer. De verzending bevat bovendien transportverzekering met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Max Bill was een Zwitserse architect, schilder, beeldhouwer, grafisch ontwerper, typograaf en industrieel ontwerper, publicist en onderwijzer.

Geboren in Winterthur (Zwitserland). Van 1924 tot 1927 studeerde hij aan de Kunstgewerbeschule in Zürich, waar hij beïnvloed werd door het dadaïsme en het kubisme. Van 1927 tot 1929 studeerde hij kunst aan de Bauhaus in Dessau, waar hij dichter bij het functionalisme van het ontwerp kwam. Toen hij zijn studies afrondde, keerde hij terug naar Zürich om zich te wijden aan schilderkunst, architectuur en grafisch ontwerp.

In 1930 richtte hij zijn eigen architectuurstudio op en als lid van de Deutsche Werkbund ontwierp hij de moderne stijl van de Nuebühl-vastgoed nabij Zürich.
In 1931 aannam hij de theorie van de “kunst concret” van Theo van Doesburg, waar volgens werd aangenomen dat universaliteit bereikt kon worden door helderheid.
In 1932 werkte hij als beeldhouwer en sloot zich aan bij enkele kunstorganisaties zoals Abstraction-Creation, de Allianz-groep in Zwitserland.
In 1944 waagde Bill zich aan industrieel ontwerp met het ontwerp van een aluminium klok voor Junghans, een firma waarmee hij jarenlang samenwerkte aan wand-, keuken- en polshorloges met een rationele stijl en industriële esthetiek. Hij organiseerde de expositie "Die gute industrieform", die de hoge kwaliteit van objecten van industrieel ontwerp op de kaart moest zetten. Ook ontwierp hij een minimalistestokje, de Ulmer Hocker (1954), een van zijn bekendste ontwerpen.

In 1951 stichtte hij de Hochschule für Gestaltung in Ulm, Duitsland, een school die voortborduurde op de Bauhaus-traditie. Aan deze instelling was hij rector en hoofd van de afdelingen architectuur en productontwerp van 1951 tot 1956. In deze school verdedigde Bill het functionalisme van de Bauhaus, omdat hij geloofde dat vormen gebaseerd op wiskundige wetten esthetische zuiverheid hadden en daarom universaliteit.
In 1957, na het verlaten van de HfG Ulm, richtte hij zijn eigen studio op in Zürich en wijdde zich aan beeldhouwkunst, schilderkunst en architectuur.
Van 1967 tot 1971 maakte hij deel uit van de Nationale Raad van Zwitserland, en daarna werd hij docent aan de Staatliche Hochschule für Bildende Künste in Hamburg.
In 1976 werd hij lid van de Akademie der Künste in Berlijn.
Max Bill overleed in 1994 in Berlijn.