Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Silkscreen van Joost Swarte (*)
Getiteld “Eindelijk vrijheid”.
Luxe-edition op hoogwaardig katoen vellum papier (300 g/m2).
Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Harleem.
Status: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het kunstwerk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal worden aangemeld met een traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx).

De verzending omvat bovendien transportverzekering ter waarde van het eindbedrag van het werk, met volledige terugbetaling bij verlies of schade, voor rekening van de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de beroemdste striptekenaars van Nederland. Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en begon te publiceren in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet tot strips beperkt; hij heeft zich ontwikkeld tot een succesvolle ontwerper, architect en glas-in-loodtekenaar, altijd herkenbaar aan zijn klare lijn. Als mede-eigenaar van Uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van vele bekroonde Nederlandse boeken. Hij was een van de oprichters van de Internationale Stripsdagen van Haarlem en heeft zich ontwikkeld tot een voorvechter van strips in de kunstwereld.

Zonder twijfel is Joost Swarte een van die emblematische tekenaars van het hedendaagse stripwerk; zijn stijl lijkt qua uiterlijk op die van Hergé en zijn creaties, en dat klopt omdat niets beter bijdraagt aan het succes van personages en strips dan aantrekkelijk lijken dankzij voorkennis modellen. In dit opzicht, Swarte, die nog steeds leeft, is geboren in 1947, is niet tijdgenoten met Hergé en zijn creaties ontstaan met een verschil van een paar decennia, Tintin was al een volledig gevestigd product.

Swarte creëert enkele van zijn personages met bepaalde gelijkenissen ten aanzien van esthetiek met wat Hergé bood, en aan sommigen daarvan geeft hij een avontuurlijn, wellicht minder verfijnd dan Tintin, maar die het doel van veel stripschrijvers uit de twintigste eeuw mogelijk maakte om kinderen, althans in hun verbeelding, naar afgelegen plaatsen te brengen die ze in werkelijkheid zelden zouden bezoeken.

Het onderscheidende kenmerk van deze briljante Nederlandse tekenaar waarmee hij zijn tekeningen zeker maakt, is dat zijn academische achtergrond ontwerper is, industrieel ontwerper, en dat zorgt ervoor dat in de compositie van zijn stroken de personages meer kracht krijgen ten aanzien van de achtergrond, meubilair en landschappen die ermee samenhangen. Hij tekent niet om een verhaal op te bouwen, maar zijn tekeningen vormen het verhaal zelf; zijn personages zijn geloofwaardiger, fictief gezien, omdat zijn stroken een rijke expressie hebben.

Die academische bagage is een investering waar Swarte ons uitzicht schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil worden. Als hij een machine moet tekenen, is het geen eenvoudig object; integendeel, hij probeert het te verfijnen. Het is een gecadrette, volledig gekleurde catalogus van producten van een meubelwinkel, gereedschappen, machines, auto’s, gebouwen en zelfs mode.

Wanneer hij de kans krijgt om ze te tekenen, komen zijn mechanismen tot leven; het is alsof het schets of prototype is van iets wat werkelijkheid zou kunnen worden, iets dat volgens zijn instructies in werking zou kunnen treden. Ik weet niet welke mechanische kennis Swarte heeft of had, maar zeker zouden zijn ontwerpen niet beperkt blijven tot een simpele droom.

En dan zijn er zijn personages; laten we aannemen dat het lezen van zijn strips enigszins episodisch, surrealistisch, misschien excentriek is, maar sommige personages zijn net zo surrealistisch als dieren die menselijk zijn gemaakt, honden op twee poten gekleed als mensen, of dieren die verder niets hebben dan die praten en redeneren als jij en ik.

Het is niet verwonderlijk dat een van zijn beroemdste personages nauwelijks te definiëren is: Jopo de Pojo, een jonge dwaas, zonder kwaad opzet, die in moeilijkheden komt zonder er echt in te willen belanden, allemaal voortkomend uit dubbele betekenissen, vergissingen, onoplettendheden, toevalligheden... Het iconische Jopo de Pojo is een jongen die zwarte afkomst kan hebben, een aap kan zijn en een pluimpje heeft dat moeilijk in een dierfiguur te passen is.

Een ander personage van hem, volledig menselijk, is Anton Makassar, een soort gekdetermineerde onderzoeker (ontwerper) die op een bepaalde manier doet denken aan professor Bacterio (Mortadelo y Filemón) van onze bekende en niet altijd erkende Ibáñez (hij verdient een belangrijke prijs in leven maar krijgt die niet).

Ook hebben we een interessant transgressief element in Swarte, met het grootste deel van zijn creatie en volwassenheid uit de jaren 70 en 80; hij is drager van een Centraal-Europese cultuur waar geen omwegen werden gemaakt in seks en pornografie; in dit opzicht hebben zijn personages geen schaamte of moeite om naakt (volledig) te verschijnen en in bedscènes, zonder dat dit wordt opgevat als aanzet tot promiscuïteit richting de jeugd. En het klopt, want niets is erger voor seksuele perveresies dan iets gevaarlijker zien in zoiets natuurlijks als ons lichaam; die repressies hebben door de geschiedenis heen veel seksuele predatoren hervormd.

Van Joost Swarte is één aspect opvallend in elke biografie die je van hem ziet; een dimensie die de tekenaar overstijgt en die aan het begin al aangaf; hij kreeg de kans om echt te ontwerpen en uit te voeren, want hij ontwierp Toneelschuur-theater in Haarlem. Haarlem, Nederland, is een van die steden—vraag me niet waarom—om persoonlijke redenen die ik ooit graag zou bezoeken en waarvan ik vrees dat ik daar nooit zal komen. Zijn ontwerp is, hoe dan ook, fascinerend en ik beschouw het als een voortzetting van zijn strips. Hij heeft ook appartementencomplexen ontworpen.

Swarte is meer dan alleen zijn terrein als stripauteur; zijn ontwerpen bestrijken van alles wat: glas-in-lood, muurschilderingen, posters en affiches (die tegenwoordig echte verzamelobjecten zijn), speelkaarten, tapijten, cadeaupapier... Zonder twijfel een tekenaar noodzakelijk voor het concept van de evolutie van het hedendaagse stripverhaal.