Elvira Sirio (1954) - Polynice

Gecombineerde verzending, als je meerdere werken in dezelfde veiling koopt betaal je slechts één verzending
Elvira SIRIO - geboren in Reggio Calabria in 1954.
techniek: acrylverflak, pigmentinkt, giclée, op dik karton van 400 g/m². Fabriano-papier Italië
handgesigneerd aan de voorkant en geauthenticeerd op het doek
Certificaat van Authenticiteit
De lijst is niet inbegrepen
- Elvira SIRIO - geboren in Reggio Calabria in 1954.
Gekwalificeerd in wiskunde, is eerst docent en daarna schooldirecteur.
Al van jongs af aan gepassioneerd door kunst, volgt ze studies die haar ogenschijnlijk van deze wereld verwijderen, totdat ze uiteindelijk besluit haar passie volledig te omarmen.
Jarenlang bezoekt ze de “Libera Accademia” van meester Paolo Raffa in haar stad en tegelijkertijd volgt ze cursussen en masters op diverse locaties in Italië. Fundamenteel is de ontmoeting met meester Roberto Ferri die haar dichter bij een schilderkunst brengt waar ze altijd van had gedroomd.
Ze raakt daarna gefascineerd door beeldhouwkunst onder begeleiding van meester Mohammad Sazesh in zijn studio in Carrara.
Ze volmaakt zich uiteindelijk aan de Accademia d’Arte in Firenze.
In 2019 is ze medeondertekenaar in Rome, samen met nog 12 kunstenaars, van het Manifesto dell’Effettismo, een schilderkunstige stroming opgericht door meester Franco Fragale.
In 2020 wordt ze lid van de Internationale Akademie voor Moderne Kunst van Rome.
Een veelzijdige kunstenaar, nooit conventioneel of repetitief, verwerpt ze elk vooropgezet schema en beweegt ze zich onbevreesd tussen klassiek figuratief en modern, tussen abstract en informeel, tussen symbolisme en conceptueel.
-- Van Vittorio Sgarbi --
De taak die Elvira Sirio zich heeft gesteld, is het creëren van emoties. De modellering van materie in wezens en onderwerpen uit haar verbeelding, met bijzondere aandacht voor de vrouwelijke wereld, nodigt ons uit tot het thema Metamorfose. Met de beeldhouwkunst, half vrouw en half reptiel, staan we voor een magisch wezen dat de band tussen de vrouw en Moeder Aarde verheerlijkt door een serpentiforme voorstelling die, om culturele redenen die diep geworteld zijn in het gemeenschappelijke beeld, enige onbehagen oproept. Verandering is verbonden met het goddelijke (waarvan de heterochromie van de ogen symbolisch is), maar wordt ervaren als iets sinisters en weinig geruststellends. Sirio is ongelooflijk actueel: hoe wordt de vrouw vandaag gezien en welke macht heeft zij?
Vittorio SGARBI