Antoni Tapies (1923-2012) - Llambrec Material XVII





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 138578 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Antoni Tapies’s Llambrec Material XVII is een litho uit 1975 op Estrassa-papier, met handtekening in een beperkte editie (HC), 56 cm hoog bij 76 cm breed, weegt 1 kg, afkomstig uit Spanje en toont een abstract historisch tafereel in uitstekende staat, verkocht door Gallery.
Beschrijving van de verkoper
OVER DE DRUK
- Lithografie op Estrassa-papier
- Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
- Referentie: CR Galfetti 555
OVER DE KUNSTENAAR
Antoni Tàpies (BarcelonA, 1923-2012)
was een Catalaanse kunstenaar en een van de meest invloedrijke figuren van het Europese informalisme van de 20e eeuw. Voor het grootste deel autodidactisch, combineerde hij inspiratie uit de avant-garde en de Oosterse traditie om zijn eigen taal te creëren waarin materie en geest met elkaar verweven zijn. Hij gebruikte materialen zoals aarde, zand, marmerstof en alledaagse voorwerpen, waardoor hij dichte oppervlakken creëerde met symbolen die herinnering, kwetsbaarheid en transcendentie oproepen. In 1984 richtte hij de Fundació Antoni Tàpies op, waarmee een artistieke en intellectuele erfenis werd gevestigd die experimentatie en kritische reflectie combineert.
In de jaren vijftig verwierf hij internationale erkenning door deelname aan de Venetië-Biennale en Documenta in Kassel. Hij ontving de Grote Prijs voor Schilderkunst in Venetië (1958) en later de Prijs Prins van Asturias voor de Kunsten (1990). Hij werd in 2010 ook door koning Juan Carlos I benoemd tot marquès.
OVER DE DRUK
- Lithografie op Estrassa-papier
- Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
- Referentie: CR Galfetti 555
OVER DE KUNSTENAAR
Antoni Tàpies (BarcelonA, 1923-2012)
was een Catalaanse kunstenaar en een van de meest invloedrijke figuren van het Europese informalisme van de 20e eeuw. Voor het grootste deel autodidactisch, combineerde hij inspiratie uit de avant-garde en de Oosterse traditie om zijn eigen taal te creëren waarin materie en geest met elkaar verweven zijn. Hij gebruikte materialen zoals aarde, zand, marmerstof en alledaagse voorwerpen, waardoor hij dichte oppervlakken creëerde met symbolen die herinnering, kwetsbaarheid en transcendentie oproepen. In 1984 richtte hij de Fundació Antoni Tàpies op, waarmee een artistieke en intellectuele erfenis werd gevestigd die experimentatie en kritische reflectie combineert.
In de jaren vijftig verwierf hij internationale erkenning door deelname aan de Venetië-Biennale en Documenta in Kassel. Hij ontving de Grote Prijs voor Schilderkunst in Venetië (1958) en later de Prijs Prins van Asturias voor de Kunsten (1990). Hij werd in 2010 ook door koning Juan Carlos I benoemd tot marquès.

