George Csato (1910 - 1983) - Composition

Georges Csato (1910 Boedapest - 1983 Parijs, 18e arrondissement Villa des Arts) van Hongaarse nationaliteit.

Prachtige lithografie in zeer goede staat, met potlood gesigneerd onderaan rechts en genummerd onderaan links 141 / 150.

Provenance: privécollectie jaren 80.

Csató manifesteert op prachtige wijze de avant-gardistische geest van de na-oorlogse periode en heeft een opmerkelijk leven geleid. Hij had het geluk om vroeg enkele van de grote culturele figuren van de twintigste eeuw te ontmoeten. Hij groeit op in Boedapest en studeert in 1929 aan de School of Fine Arts van Wenen, daarna in Berlijn bij Archipenko, Kollwitz, Feininger en Klee.

Met de opkomst van de nazi-partij verliet Csató Duitsland voor Praag samen met verschillende avant-garde-kunstenaars die dezelfde ideeën delen, op de vlucht voor de culturele tirannie die in Duitsland heerste, met name Oskar Kokoschka met wie hij van 1936 tot 1938 samenwerkte. Naarmate de nazi’s dichterbij kwamen, keerde hij terug naar Boedapest, waar hij al snel in een werkkamp terechtkwam. Hij overleefde een reeks buitengewone beproevingen, waaronder ontsnappen, strijden met de partizanen, door de Russen gevangen worden genomen, naar een geïsoleerde plek gebracht worden en gedwongen een portret van Stalin te schilderen. “Terwijl ik hem tekende, zei hij nooit één woord, hij zat daar te roken zonder onderbreking. De enige beweging die hij maakte was me een fles wodka en een pak sigaretten over de tafel te duwen.

Wanneer de oorlog eindelijk voorbij was, keerde Csató terug naar Boedapest en pakte zijn penseel weer op, maar Hongarije viel onder een Stalinistisch regime en abstracte schilderkunst werd strikt verboden, dus vertrok hij en kwam als vluchteling in Parijs terecht waar hij de rest van zijn leven zou blijven.

Het gedurfde en provocerende werk van Csató werd in Parijs goed onthaald en in 1948 organiseerde Jean Cocteau een tentoonstelling voor hem in de Librairie Paul Morihien.

Hij verovert snel een plek onder de Parijse avant-garde, neemt deel aan de radicaalste salons zoals het Salon des Réalités Nouvelles, het Salon Comparaisons, en realiseert talrijke opmerkelijke exposities, met name: Galerie Silvagni, 1951; Galerie de Berri, 1954; Galerie Fürstenberg, 1956; Galerie Mariac, 1959; Galerie di Meo, 1962.

In de jaren zeventig verwierf hij internationale bekendheid door met succes expost te geven in Londen, New York, Sydney, Melbourne, Amsterdam, Bonn en Canada.

Het werk van de kunstenaar wordt tegenwoordig vertegenwoordigd in verschillende belangrijke openbare collecties, waaronder het Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris; Bibliothèque Nationale; Marseille; Musée d'art moderne, Bogota, Colombia; Galerie Mendel, Canada.