Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print - 2004

Litografía de Joan Miró (*)
Deze obra reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt om het poëzieboek “Parler Seul” (**) (Spreek alleen) te illustreren, geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Uitgevoerd op 100% katoenen vellum-papier van hoog gramgewicht (220 g).
Gesigneerd op de matrix.
Stempel van de uitgever en van de Erfenis Miró op de bladzijde.
Inclusief Certificaat van Authentiekheid (COA).

Specificaties:

- Afmetingen drager: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaar 2004
- Editie: 1000ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkt plat kartonnen pakket. De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer.

De verzending bevat bovendien volledige verzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en leerde hij de fauves en de kubisten kennen.
Zijn émotionale landschappen, die hem als persoon en als kunstenaar zullen vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp-regio, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naar toe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, verlaat Joan Miró zijn balling uit Frankrijk en vestigt zich in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen waar hij altijd van had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met sculpturen en keramiek, tot zijn dood in 1983.
Het verankeren in het landschap van Mont-roig eerst en dat van Mallorca daarna zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De verbondenheid met het land en de interesse in alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vluchtte voor het academisme, in een constante zoektocht naar een globale en pure kunst, die aan geen bepaald movement gebonden is. Gevormd in vormen en openbare uitingen, is het via de plastische daad dat Joan Miró zijn rebellerende houding en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen in zijn omgeving toont. Dit samenspel van krachten zal hem ertoe leiden een unieke en zeer persoonlijke taal te creëren die hem plaats als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20ste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct in de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve levendigheid van Tzara’s toevalrijmende verzen.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wens van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en leerde hij de fauves en de kubisten kennen.
Zijn emotionale landschappen, die hem vormen als mens en kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp-regio, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die in Parijs heerst, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van die tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De prikkel van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, verlaat Joan Miró zijn balling in Frankrijk en vestigt hij zich in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert het atelier zal ontwerpen dat hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op sculpturen en keramiek, tot zijn dood in 1983.
Het verankeren in het landschap van Mont-roig eerst en Mallorca daarna zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De verbondenheid met het aardse en de interesse in alledaagse objecten en de omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn techniche en formele onderzoeken. Miró vlucht voor het academisme, in een voortdurende zoektocht naar een universele en zuivere kunst, niet gebonden aan een beweging. Rijk aan inhoud in de vormen en openbare uitingen, is het via de plastische daad dat Joan Miró zijn rebelse houding en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen toont. Deze tegenstelling van krachten zal hem leiden tot het scheppen van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem plaatst als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De brillant spontane en amorfe beelden van Miró, direct in de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve frisheid van de toevalsrend verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn.