Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée- Impressie (*) van Keith Haring (**)
Reproductie van het werk “Untitled”, zeefdruk gemaakt door Haring in 1989.
Luxe-editie op hoogwaardig, mat conserveringspapier van digitaal papier (250 g/m²). Een veelzijdig en hoogwaardige papier, vervaardigd in Duitsland met onzuivere houtpulp en zonder chloor.
Impressie gemachtigd door Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Bladafmetingen: 60 x 47 cm
- Motiefafmetingen: 50 x 37 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus wordt in onberispelijke staat aangeboden).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkte kartonnen verpakking. De verzending zal worden gevolgd met een verzendnummer (UPS DPD DHL FedEx)

De verzending omvat ook transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Giclée is een term die verwijst naar een hoogwaardige fijnkunstdruk, digitaal vervaardigd met inkjettechniek. Dit proces gebruikt pigmentinkt en speciale papiersoorten om een hoge scherpte, nauwkeurige kleur en duurzaamheid te bereiken, ideaal voor kunst- en fotografiereproducties.

(**) Keith Haring werd geboren in 1958 in Reading, Pennsylvania, Verenigde Staten. Hij groeide op in Kutztown en toonde vanaf jonge leeftijd een grote interesse in kunst. Hij studeerde grafisch ontwerp aan The Ivy School of Professional Art in Pittsburg, en op 19-jarige leeftijd, al openlijk homoseksueel, verhuisde hij naar New York, waar hij inspiratie vond in graffiti-kunst en zich aanmeldde bij de School of Visual Arts waar hij de invloed kreeg van Keith Sonnler en Joseph Kossuth, die hem aanspoorden om zich te vormen als conceptkunstenaar na experimentatie met vorm en kleur.
Haring trok de aandacht van het publiek in 1980, toen hij begon afbeeldingen in cartoonstijl te tekenen met een viltstift in de metro van de grote stad, en later tekende hij met witte krijtjes tekenfilms op de zwarte panelen bestemd voor reclame, wat hem meer dan eens arresteerde. Zijn strakke lijnen, felle kleuren en actieve figuren droegen sterke boodschappen over het leven en verbindt en zijn tentoonstellingen werden gefilmd door de fotograaf Tseng Kwong Chi.
Ook in deze periode organiseerde hij een tentoonstelling in Club 57, en nam deel aan een show op Times Square, waar hij voor het eerst dieren en menselijke gezichten tekende. Zijn eerste solotentoonstelling was in de Tony Shafrazi Gallery in 1981, hetzelfde jaar waarin hij deelnam aan Documenta 7 in Kassel, Duitsland.
In 1982 maakte hij vriendschappen met opkomende kunstenaars als Kenny Scharf, Madonna en Jean-Michel Basquiat, en maakte kennis met de beroemde Andy Warhol.
In 1984 reisde Haring naar Australië en schilderde meerdere muurschilderingen in Melbourne en Sydney, en ontving zelfs geld voor zijn werk van de National Gallery Victoria en het Australian Centre for Contemporary Art.
Ook bezocht hij en schilderde in Rio de Janeiro, het Musée d’Art Moderne Paris, Minneapolis en Manhattan.
Tijdens deze periode ontwierp hij zelfs een roze jacke die Madonna droeg om haar nummer “Like a Virgin” uit te voeren op het programma “Solid Gold”.
In 1985 organiseerde het Musée d’Art Moderne in Bordeaux een tentoonstelling van zijn werk, en nam hij deel aan de Parijse Biennale.
In november van dat jaar verscheen hij op MTV, waar hij in een programma gepresenteerd door zijn vriend Nick Rhodes van Duran Duran schilderde.
In 1986 maakte hij muurschilderingen in Amsterdam, Parijs, Phoenix en Berlijn, schilderde hij ook het lichaam van Grace Jones voor haar videoclip van “I’m Not Perfect” en opende een winkel om zijn werk te verkopen in SOHO.
Tegen die tijd begonnen zijn werken de sociaal-politieke problemen van die tijd te weerspiegelen, zoals anti-apartheid, AIDS en drugs.
Ook maakte hij popart-stukken voor merken als Absolut Vodka, Lucky Strike en Coca-Cola, en ontwierp zelfs de hoes van het liefdadigheidsalbum “A Very Special Christmas”, waarin zijn vriendin Madonna was opgenomen.
In 1988 werd hij opgenomen in een selecte lijst van kunstenaars wiens werken op de etiketten van Chateau Mouton Rothschild te zien waren, en datzelfde jaar kreeg hij de diagnose AIDS, waardoor in het volgende jaar de Keith Haring Foundation werd opgericht met als doel de sociale problemen die met deze ziekte samenhangen aan te pakken en het werk van de kunstenaar via tentoonstellingen, publicaties en licenties bekend te maken.
In juni 1989 schilderde hij zijn laatste publieke werk aan een muur van het klooster van de kerk van San Antonio in Pisa. Dit werk werd getiteld “Tuttomondo”.
Keith Haring overleed op 16 februari 1990 op 32-jarige leeftijd aan AIDS.

(**) "De Man met de Klem", 1989, is een levendig getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om speelse beelden te combineren met een diepe symbolische diepgang. Deze zeefdruk vangt de kenmerkende energie van Haring, met gewaagde lijnen, felle kleurvlakken en een dynamische compositie die een figuur tegelijk grillig en boeiend maakt. De centrale figuur, wiens torso in segmenten is verdeeld en bijna doet denken aan een matroesjka, wordt in beweging weergegeven, met de armen omhoog in een exuberante gebaar, stralend van vitaliteit en beweging. De omliggende lijnen en vormen versterken dit gevoel van kinetische energie en transformeren de figuur in een baken van leven en animatie.
Op een verpletterend groen-blauw achtergrond met paarse stipjes, toont het werk het meesterlijke spel van contrast en ritme van Haring. De interactie tussen kleur, vorm en beweging belichaamt Harrings interesse in de universaliteit van menselijke expressie, en vertaalt vreugde, vitaliteit en verbondenheid in een visuele taal die meteen herkenbaar is. De figuur van de “Man met de Klem” vat Harrings verkenning van transformatie, multipliciteit en de interactie tussen individuele en collectieve ervaring samen, en weerspiegelt zijn levenslange inzet voor sociale thema’s via beelden die toegankelijk zijn.
Dit werk illustreert Harring’s blijvende nalatenschap: zijn vermogen om visueel boeiende kunst te creëren, sociaal resonant en diep menselijk. Het is zowel een viering van beweging en energie als een ontroerende weerspiegeling van Harring’s innovatieve visie op hedendaagse kunst eind van de 20e eeuw.