Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografie van Joan Miró (*)
Deze obra reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt om het poëzieboek ‘Parler Seul’ (**) (Spreek alleen) te illustreren, geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op 100% katoenen vellumpapier met hoog gramgewicht.
In de plaat gesigneerd.
Stempel van de uitgever en van de nalatenschap Miró aan de achterzijde van de bladzijde.
Inclusief Certificaat van Echtheid (COA).

Specificaties:

- Afmetingen drager: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaar: 2004
- Uitgave: 1000 ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig worden behandeld en verpakt in een plat, versterkt kartonnen pakket. De verzending zal worden voorzien van een traceernummer.

De verzending omvat bovendien volledige verzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke opleiding begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten. Zijn emotionele landschappen, die hem zullen vormen als persoon en als kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp, zal het tegenwicht zijn voor de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig samenwoonde met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van het abstract expressionisme ontdekt hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, in volle Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar concentreerde hij zich op het werken met sculpturen en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De hechting aan het landschap van Mont-roig als eerste en dat van Mallorca daarna zal doorslaggevend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de belangstelling voor alledaagse objecten en voor de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vluchtte voor het academisme, op zoek naar een constante zoektocht naar een globale en pure schepping, die niet aan een bepaald movement is onderworpen. In de vorm en in openbare uitingen ligt de inhoud; het is door het plastic feit dat Joan Miró zijn rebellentie toont en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen. Dit samenspel van krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke en uiterst persoonlijke taal die hem plaatst als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct in de steen getekend met heel weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve schwung van Tzara’s toevalsvormen.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke opleiding begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem zullen vormen als persoon en als kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp, zal het contrapunt vormen tegen de intellectuele onrust die in Parijs heerst, waar hij in de jaren twintig samenwoonde met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar maakte hij kennis met Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van abstract expressionisme ontdekt hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werk met sculpturen en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig eerst en dat van Mallorca daarna zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de interesse in alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontvlucht het academisme, in een constante zoektocht naar een globale en pure schepping, niet toebehorend aan een bepaald movement. In de inhoud van de vormen en openbare verschijningen ligt het in het plastische gebaar waar Joan Miró zijn rebelheid toont en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen om zich heen. Deze tegenstellingen van krachten brengen hem ertoe een unieke en buitengewoon persoonlijke taal te creëren die hem situeert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De sprankelende spontane en amorfe beelden van Miró, rechtstreeks in de steen getekend met heel weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve adrenaline van Tzara’s toevalsvormen.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho's van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte.